22004925 - 021

عفونت مجاری ادراری کودکان، علائم و نحوه درمان آن

خیلی بد بد متوسط خوب عالی
(2 رای)
عفونت مجاری ادراری کودکان، علائم و نحوه درمان آن

عفونت مجاری ادراری در بین کودکان خردسال به خصوص در دختران امر شایعی است. این عفونت ها، معمولاً به علت باکتری هایی ایجاد می شوند که از طریق اورتر (میزراه - پیشابراه، مجرای ادرار) یا به وسیله جریان خون، از قسمت های دیگر بدن وارد کلیه ها می شوند. با وارد شدن باکتری به داخل سامانه ادراری، ممکن است در محل های مختلفی از دستگاه ادراری ایجاد عفونت کند. عفونت های سامانه ادراری یک اصلاح کلی است که به تمام عفونت های اختصاصی زیر گفته می شود:

  • سیستیت: ورم آبدانه (مثانه) در اثر عفونت
  • پیلونفریت: عفونت کلیه
  • اورِتریت: عبارت است از التهاب اورتر (میزراه - پیشابراه - مجرای ادرار) در نتیجه بروز عفونت

آبدانه (مثانه) محلی است که بیشتر در معرض عفونت قرار دارد. ورم آبدانه یا سیستیت معمولاً به علت باکتری هایی ایجاد می شود که از طریق پیشابراه وارد مثانه می شوند. طول پیشابراه در دختران بسیار کوتاه است، بنابراین باکتری ها به راحتی وارد مثانه می شوند. خوشبختانه، این باکتری ها با ادرار کردن شسته و از مثانه بیرون رانده میشوند.

سیستیت میتواند با درد ناحیه زیر دل، حساسیت در لمس، سوزش و تکرار ادرار، خون ادراری و تب همراه باشد. عفونت قسمت فوقانی سامانه ادرار (کلیه ها) دارای درد گسترده تری در ناحیه شکم است و تب بالاتر ایجاد می کند اما در آن تکرر و سوزش ادرار کمتر است. بطور کلی، عفونت سامانه ادراری در شیرخواران و کودکان خردسال از دو ماهگی تا دو سالگی، جز تب، فاقد علائم هشدار دهنده دیگری است. از طرف دیگر، نسبت به بچه های بزرگتر احتمال بیشتری جهت بروز آسیب کلیوی دارند.

عفونت ادراری کودک

عفونت های دستگاه ادراری باید هرچه زودتر با آنتی بیوتیک مناسب مورد درمان قرار گیرند. بنابراین در صورتی که به عفونت ادراری مشکوک شدید، باید مراتب را فوراً با پزشکتان در میان بگذارید. هر گاه کودکتان دچار علائم مبهمی باشد که نمی تواند خصوصیات آن را به زبان بیاورد، لازم است به انجام یک آزمایش کامل ادرار متوسط شوید. زیرا این وضعیت میتواند معرف یک عفونت مزمن دستگاه ادراری باشد. حتی اگر کودکتان هیچ نوع علامتی از عفونت ادراری نداشته باشد، باید بر اساس توصیه آکادمی کودکان آمریکا، به طور منظم و به صورت یک جریان عادی (روتین)، ادرار او مورد آزمایش قرار گیرد و در مورد کودکان سالم زیر سه سال در هر ویزیت پزشکی، فشار خود نیز اندازه گیری شود.

تشخیص و درمان عفونت مجاری ادراری

متخصص کودکان، برای بررسی احتمال وجود عفونت دستگاه ادراری، فشار خون او را اندازه خواهد گرفت. زیرا وجود پرفشاری خون می تواند علامتی از مشکل کلیوی باشد و زیر شکم او را از نظر حساس بودن به لمس، مورد معاینه قرار خواهد داد؛ چون می تواند معرف عفونت سامانه ادراری باشد.

پیشنهاد می کنیم بخوانید: چسبندگی لبه های واژن

پزشک پرسش هایی درباره آنچه که می خورد و می آشامد خواهد کرد. زیرا بعضی از غذاها می توانند باعث تحریک مثانه شوند و علائمی شبیه عفونت ادراری به وجود آورند. خوردن آب مرکبات، نوشابه های حاوی کربنات و کافئین ممکن است چنین علائمی ایجاد کنند.

همینطور یک آزمایش ادرار درخواست خواهد شد که باید با رعایت کامل بهداشت گرفته شود. به این صورت که ابتدا باید نوک آلت کودک را با آب و صابون شستشو دهید و اگر کودک ختنه نشده است، پوست روی آلت را کنار بکشید و ناحیه زیر آن را نیز تمیز کنید. بعد، از کودک بخواهید که ابتدا مقدار کمی از ادرار خود را در توالت تخلیه کند تا باکتری های موجود در دهانه مجرا شسته شوند. سپس بخواهید که مقداری از ادرار خود را در ظرفی که از طرف آزمایشگاه در اختیارتان قرار گرفته وارد کند و بعد بقیه ادرارش را در توالت تخلیه کند.

در مورد شیرخواران، تمیز کردن باید به همان روش قبل انجام شود ولی برای گرفتن ادرار باید از کیسه ادرار که به اطراف ناحیه تناسلی چسبانده می شود استفاده شود. به محض اینکه شیرخوار ادرار کرد، باید کیسه را برداشت و به آزمایشگاه برد. در آزمایشگاه ادرار را از نظر وجود سلول های خونی و باکتری مورد بررسی میکروسکوپی قرار می دهند. بعد برای تعیین نوع باکتری، آن را کشت می دهند و چهل و هشت ساعت بعد نتیجه را اعلام می کنند. آنتی بیوتیک انتخابی را به مدت ده تا پانزده روز شروع و ادامه می دهند.

متخصص کودک

برای جلوگیری از انتشار بیشتر میکروب و نیز پیشگیری از آسیب کلیه ها، لازم است هر چه زودتر درمان با آنتی بیوتیک شروع شود. باید مطمئن شوید که حتی بعد از رفع علائم، کودکتان یک دوره کامل را دریافت کرده است. در غیر این صورت ممکن است باکتری دوباره رشد کند و باعث بروز عفونت بیشتر و رسیدن آسیب جدی به دستگاه ادراری شود. بعد از کامل شدن درمان، باید یکبار دیگر ادرار را آزمایش کرد تا اطمینان حاصل شود که عفونت کاملاً بهبود پیدا کرده است.

آکادمی کودکان آمریکا معتقد است که بعد از پایان درمان اولین عفونت کلیوی، لازم است تست های دیگری شامل سونوگرافی، عکس برداری یا اسکن کلیه انجام شود و نیز برای اطمینان از کار کلیه به انجام آزمایشات دیگری نیز متوسل شد. اگر تمام این اقدامات منجر به تشخیص یک اختلال ساختمانی قابل درمان شود، پزشکتان او را به یک متخصص سامانه ادراری کودکان معرفی خواهد کرد.

افزودن نظر:
CAPTCHA




ورود / عضویت
صفحه اصلی ذهن و دارو سنجش هوش و استعدادیابی کارگاه ها همکاری با مکث طرف های قرارداد تماس با مکث