ورود / عضویت
021-22004925
تعیین وقت مشاوره
مرکز مشاوره مکث
تعیین وقت مشاوره
عنوان کارگاه:

کارگاه دوره تربیت درمانگر

کارگاه دوره تربیت درمانگر

مرکز مشاوره مکث در نظر دارد در جهت رشد هر چه بیشتر علمی و حرفه ای روانشناس دوره تربیت درمانگر خود را در سال 1398 برگزار کند.

لیست کارگاه های دوره تربیت درمانگر

  1. کارگاه ارزیابی و تشخیص
  2. کارگاه رفتار درمانی شناختی
  3. کارگاه طرحواره درمانی
  4. کارگاه درمان اختلالات جنسی
  5. کارگاه رفتار درمانی دیالکتیکی
  6. کارگاه درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد
  7. کارگاه پیش از ازدواج
  8. کارگاه زوج درمانی
  9. کارگاه تحلیل رفتار متقابل

کارگاه دوره تربیت درمانگر

رویکرد آموزشی مرکز مشاوره مکث چگونه است؟

در رويکردهاي معمول يادگيري (رويکرد سنتي) مدرس نقش ياد دهنده را دارد؛ اوست که فعال است، صحبت ميکند، توضيح ميدهد و مخاطبين او نقش منفعلي داشته و به آنچه مدرس ميگويد، توجه دارند. اين سبک آموزش در زمينه ي يادگيري دانش مي تواند کاربرد داشته باشد. اما وقتي موضوع يادگيري مهارت مطرح است؛ يعني آنچه که بايد به عمل درآيد، اين سبک چندان مؤثر نيست.

آموزش به روش يادگيري فعال، الگويي است که اين روزها بيش از پيش مورد توجه فعالان در عرصه ي آموزش قرار گرفته است.

ویژگی های يادگيري فعال

در اين سبک از آموزش، مدرس و مخاطب هر دو در فرآيند پوياي يادگيري شرکت دارند.

مخاطب نيز فقط گيرنده ي اطلاعات نيست بلکه هر دو در فرآيند يادگيري فعال و پويا هستند، در هنگام آموزش به افراد فرصت داده مي شود تا مطالب آموزشي را تجربه کرده، نظر دهنده و صحبت کنند.

يادگيري فعال مخاطب مدار است و احساسات، افکار، عقايد و تجارب مخاطبين را درگير يادگيري مي کند.

در اين روش مخاطبين محور اصلي مي باشند. مدرس فقط نقش تسهيل گر را بازي مي کند و با پرسيدن يک يا چند سؤال از شرکت کنندگان جلسه را شروع مي کند. اجازه مي دهد تا خود شرکت کنندگان با توجه به دانش آموخته در قبل و تجارب و افکار خود، براي پيدا کردن پاسخ سؤالات، به بحث و تبادل نظر بپردازند.

شيوه هاي آموزشي مرکز مشاوره مکث در يادگيري فعال

  • بارش فکري
  • ايفاي نقش
  • بازي
  • بحث و مناظره
  • فعاليت در گروه هاي کوچک و گروه هاي دوتايي

بارش فکري چیست؟

بارش فکري شيوه اي اخلاق و بارآور در ايجاد نظرها و عقايد مختلف و متعدد درباره ي موضوعي خاص است.

در اين شيوه مسئله يا موضوعي مطرح شده و از گروه خواسته مي شود تا در مورد اين موضوع، عقايد خود را به اجمال بيان کنند. سپس نظرها و عقايد مطرح شده از سوي گروه، روي تخته نوشته مي شود تا همه ي افراد گروه آن را ببينند.

بارش فکري فرصتي را فراهم مي کند تا نظرها و عقايد افراد بدون انتقاد پذيرفته شده و مورد بحث قرار گيرد.

همچنين اطلاعات مهمي به مدرس مي دهد از جمله: مخاطبين چگونه به يک مطلب خاص مي نگرند، از آن موضوع چه مي دانند و چگونه به زبان خود آن مطلب را توصيف مي کنند اين روش براي شنيدن نظر همه ي افراد گروه، در زماني کوتاه، بسيار مفيد است. در پايان جلسه، افکار و نظرهاي گوناگون به دست آمده در رابطه با مفاهيم آموخته شده ارزيابي مي شود.

به علاوه، اين تکنيک به افراد کمک مي کند تا قبل از اين که تصميم گيري نمايند، به جستجوي اطلاعات برآيند. همچنين به آنان کمک مي کند تا راه ها و روش هاي مختلف حل مسئله را کشف نمايند. در واقع بارش فکري يکي از مراحل اساسي فرآيند حل مسئله نيز مي باشد.

ايفاي نقش چیست؟

در اين شيوه، بر اساس يک متن يا براساس موقعيتي که تسهيل گر يا مخاطبين توصيف کرده اند، نمايشي اجرا مي شود. در اين روش، جوانب مختلف يک موقعيت مطرح مي گردد، سپس به افراد فرصت داده مي شود تا مهارت هايي را که راجع به آن بحث شده است، در عمل اجرا نمايند. ايفاي نقش، مهمترين شيوه و تکنيک آموزش مهارت هاي زندگي مي باشد، زيرا افراد مي توانند موارد استفاده ي مهارت هاي آموخته شده را در موقعيت هاي متفاوت تمرين نمايند. ايفاي نقش، به خصوص، در مورد مهارت هايي که اجراي آنها در محيط واقعي زندگي سخت و اضطراب آور مي باشد، بسيار مفيد و باارزش است. با استفاده از اين شيوه ي آموزشي افراد مي توانند در محيطي امن و کنترل شده، رفتارها را مشاهده کرده و آنها را بياموزند، تمرين کنند و پس از تسلط بر آنها در محيط واقعي زندگي به کار برند.

دوره تربیت درمانگر

در واقع اين شيوه ي آموزشي را ميتوان براي موقعيت هاي مختلف زندگي، براي مشخص شدن نقش ها، مسئوليت ها و روابط به کار برد. افرادي که ايفاي نقش مي کنند و يا نقش هاي ديگران را مشاهده مي نمايند، فرصت دارند تا در خصوص احساسات و رفتارهاي خود در شرايط و اوضاع و احوال مختلف بينش و بصيرت کسب کنند. اين شيوه ي آموزشي به آنها کمک مي کند تا در عمل، احساس و تجربه نمايند، که در صورت انجام دادن يک رفتار به چه وضعي دچار خواهند شد و اجراي آن رفتار چگونه است. همچنين در مي يابند که چگونه با موقعيت هاي سخت زندگي روبرو شده و با آنها مقابله کنند. در تعويض نقش، افراد مي توانند احساس کنند که اگر فرد ديگري اين رفتارهاي را نشان دهد، آنها چه احساسي خواهند داشت و همدلي آنان را افزايش مي دهد.

فعاليت در گروه هاي کوچک و بزرگ

پژوهش هاي مختلف نشان داده اند، هنگامي که افراد با يکديگر به فعاليت مشترک و گروهي مي پردازند، يادگيري آنان افزايش يافته و نتايج اين يادگيري بسيار چشمگير بوده است. بدين منظور سعي مي شود شرکت کنندگان در گروه هاي کوچک و يا دو نفري با يکديگر به فعاليت، تعامل و تبادل نظر بپردازند. با استفاده از تکنيک هاي گروهي، نه تنها يادگيري افراد افزايش مي يابد؛ بلکه همکاري، هم فکري، مهارت و تعاملات اجتماعي آنان نيز رشد مي کند.

زيرا هنگامي که افراد بدانند کارها و فعاليت هاي آنان به طور گروهي ارزيابي مي شود، همکاري و فعاليت بيشتري از خود نشان مي دهند؛ به عنوان يک گروه، با همديگر رقابت نمي کنند و هر عضو مايل است تا آنجا که مي تواند به ساير اعضاي گروه کمک بيشتري کند.

انواع گروه ها شامل گروه هاي دو نفري، گروه هاي کوچک و گروه هاي بزرگ مي باشد، که ويژگي هاي هر گروه عبارتند از:

گروه هاي بزرگ (8 تا 10 نفر): در توليد ايده و نظرات بيشتر، موفق تر از گروه هاي ديگر هستند.

گروه هاي کوچک (4 تا 6 نفر): همکاري و مشارکت را بين افراد گروه تقويت مي کند و مهارت هاي ارتباط بين فردي را از قبيل بحث و گفتگو و گوش دادن به ديگران افزايش مي دهد. ارتباطات نزديک در گروه هاي کوچک، شرکت کنندگان را قادر مي سازد تا در مقايسه با موضوعات کلي بيشتر روي مسائل فردي بحث و گفتگو نمايند.

گروه هاي دو نفري خاص بحث در مورد موضوعات شخصي مي باشد که افراد مي توانند به طريقه مؤثري با هم گفتگو کنند در نتيجه، يادگيري هاي انفرادي در چنين ارتباطي اتفاق خواهد افتاد. زيرا در چنين گروه هايي تعامل بيشتر بوده و اين تعاملات افراد را قادر مي سازد تا تجارب و ارتباطات همديگر (شنونده و صحبت کننده) را نسبت به ساير گروه ها، عميق تر درک کنند.

ترکيب و تقسيم بندي اعضاي گروه ها در تعامل و عملکرد گروه، نقش اساسي دارد. انواع ترکيب و تقسيم بندي اعضاي گروه بدين قرار مي باشد:

گروه هاي تصادفي

اعضاي اين گروه برحسب تصادف در يک گروه قرار گرفته اند. مثلاً متولدين ماه بهمن در يک گروه و متولدين ماه شهريور در گروه ديگر قرار مي گيرند و يا ميتوان از طريق شمارش اعداد، نام بردن شعرا و ... افراد را گروه بندي کرد. اعضاي چنين گروه هايي داراي ويژگي ها و خصيصه هاي متفاوتي هستند و همين تفاوت ها، تعاملات بيشتري را ايجاد مي کند. اما چنين گروه هايي، براي فعاليت هايي که احتياج به شناخت و نزديکي افراد دارد توصيه نمي شود. به عنوان مثال اين تقسيم بندي در فعاليت هايي که نيازمند بحث و گفتگو در مورد تجارب، احساسات، عواطف و ويژگي هاي شخصي است، مناسب نمي باشد.

گروه هاي خود انتخابي

در چنين گروه هايي اعضاي گروه برحسب تمايل، يار خود را انتخاب مي کنند. چنين گروه هايي براساس دوستي ها تشکيل مي شود و به خاطر همگني و شباهت اعضاي گروه از يادگيري هاي شخصي حمايت کرده و باعث تقويت نگرش هاي موجود مي شود. اما مانع توليد نظرات و ايده هاي جديد مي گردد.

گروه ترکيبي

چنين گروه هايي بر اساس يک ويژگي خاص و مشترک تشکيل مي شوند. مانند افراد آرام، يا افراد جرأت ورز يا افراد شلوغ يک گروه را تشکيل مي دهند. در چنين گروه هايي فرصت مشارکت و همکاري براي تمام اعضاي گروه مهيا مي باشد. اين انسجام براي افرادي که داراي ناتواني و مشکل هستند بسيار مناسب مي باشد.

شیوه و تکنیک سؤال کردن

اين شيوه ي آموزشي را ميتوان در ابتدا و انتهاي هر جلسه مطرح کرد. مطرح کردن سؤال افراد را بيشتر درگير آموزش مي کند. همچنين نحوه ي ادراک مخاطبين و آموخته هاي آنان را براي مدرس مشخص مي سازد. در ابتداي هر جلسه مي توان سؤالاتي در مورد موضوع درس مطرح کرد تا توجه شرکت کنندگان بيشتر جلب شود و در انتهاي جلسه نيز مي توان با مطرح کردن برخي سؤالات متوجه شد که آيا شرکت کنندگان مطالب جلسه را فهميده اند و يا دچار سوء تفاهم شده اند. در پايان جلسه ميتوان پرسيد:

  • موضوع درس چه بود؟
  • از اين درس چه ياد گرفتيد؟
  • اين درس چه افکار و احساساتي در شما ايجاد کرد؟
  • با آنچه ياد گرفتيد چه بايد بکنيد؟
  • چگونه مي توانيد از آموخته هايتان در زندگي استفاده کنيد؟

شیوه و تکنیک جملات ناتمام

در اين شيوه ي آموزشي، جمله اي به طور ناقص مطرح مي شود و شرکت کنندگان بايد ادامه آن را بگويند مثلاً:

«امروز ياد گرفتم که ...»

«نتيجه ي رفتار حميد اين بود که ...»

«از آنچه که امروز ياد گرفتيم مي توانيم ...»

اين شيوه ي آموزشي به افراد کمک مي کند که احساسات و رفتارهايي را که تاکنون چندان توجهي به آن نمي کردند کشف کنند. همچنين به آنان کمک مي کند تا عواقب و پيامدهاي رفتاري خود را دريابند. بنابراين هر زماني که مدرس مايل بود مي تواند توجه شرکت کنندگان را به موضوعي خاص جلب نمايد.

تکنیک بحث و گفت وگو

اين شيوه، ارائه ي فرصت مساوي براي همه، جهت شرکت در بحث و در اين شيوه ي آموزش، ابتدا موضوع و مسأله اي مطرح مي گردد و اعضاي گروه در مورد آن موضوع بحث و گفتگو کرده و نظرات و عقايد خود را در اين باره براي سايرين بيان مي کنند. اين شيوه ي آموزشي به شرکت کنندگان کمک مي کند تا بدين وسيله افکار و ايده هاي خود را در قالب کلمات و جملات ساده بيان نمايند. اين شيوه باعث تقويت مهارت هاي کلامي، جرأت ورزي و ابراز وجود در شرکت کنندگان مي گردد. همچنين انعطاف پذيري و تحمل در برابر عقايد و نظرات متفاوت در بين افراد را افزايش مي دهد. اصل اساسي براي گفتگو است. اين روش گروه هاي کوچک و دو نفري بسيار سودمند و مؤثر مي باشد.

محدوديت هاي روش اجراي يادگيري فعال

يکي از شايع ترين مشکلات مدرسان براي اجراي اين روش، مسئله ي مکان مناسب است تسهيل گران مي توانند براي اجراي اين برنامه از فضاي نمازخانه، کتابخانه، سالن کنفرانس و ... استفاده کنند. در چنين مکان هايي شرکت کنندگان به راحتي مي توانند در گروه هايي بزرگ دور هم جمع شده و با هم تعامل بيشتري داشته باشند.

در روش يادگيري فعال، چون اکثر فعاليت ها گروهي است و فرصت هايي براي بحث و گفتگو به افراد داده مي شود، لذا اکثر شرکت کنندگان مي خواهند در بحث و تبادل نظر شرکت کرده و نظرات خود را ارائه دهند. همين امر باعث مي شود که نظم کلاس به هم بريزد، لذا مي بايست در ابتداي شروع برنامه و در جلسه ي اول که زمان معارفه و آشنايي با درس مهارت هاي زندگي است، مدرس در مورد اين مسئله که بايد همه ي ما يک سري قوانين و قواعد را رعايت کنيم با شرکت کنندگان صحبت کند.

تسهيل گر به اتفاق شرکت کنندگان در کارگاه قوانين و نکات لازم را پيدا کرده و آنها را روي کاغذ نوشته و در کلاس نصب مي کند تا در طول دوره ي آموزشي شرکت کنندگان با قوانيني که در کلاس بايد رعايت شود آشنا شوند. قوانيني مانند اين که موبايل ها ساکت باشد، حرف همديگر را قطع نکنيم، قضاوت نکنيم، همديگر را تحقير نکنيم و ...

براي فائق آمدن بر مشکل کمبود وقت جهت ارائه ي نظرات و نتايج کار گروهي، تسهيل گر مي تواند از شيوه ي زمان بندي استفاده کند. مثلاً به شرکت کنندگان بگويد که براي انجام اين فعايت 10 دقيقه فرصت داريد. علاوه بر اين همزمان مي تواند به افراد گروه براي انجام فعاليت، نقش هاي متفاوتي دهد. مثلاً يکي از اعضاي گروه نقش رهبر، ديگري نقش نگهدارنده ي زمان، يکي ثبت کننده ي نتايج فعاليت و ديگري به عنوان سخنگوي گروه، گزارش نتايج به ديگران را برعهده بگيرد. مي توان اين نقش ها را براي هر فعاليت عوض کرد. در اين صورت همکاري بين شرکت کنندگان هم بيشتر خواهد شد. همچنين مي توان براي صحبت ها و بيان نظرات فردي و گروهي براي هر کس زمان معيني ر در نظر گرفت تا افراد با توجه به فرصت و زمان در نظر گرفته شده نظرات خود را مطرح کنند.