22004925 - 021

اختلال شخصیت پارانوئید

(6 رای)
اختلال شخصیت پارانوئید

اختلال شخصیت پارانوئید یک بیماری مزمن و نسبتا کم است که با الگوهای مختل کننده فکر، رفتار و عملکرد مشخص می شود. تصور می شود این اختلال بین 1 تا 4.4٪ از بزرگسالان مرد دارای اختلالات بالینی را تحت تأثیر قرار می دهد. افراد مبتلا به اختلال شخصیت پارانوئید در معرض خطر بیشتری برای تجربه افسردگی، سوء مصرف مواد و آگورافوبیا و یا حتی آسیب به خود و دیگران هستند.

علائم ظاهری افراد پارانوئید

افراد مبتلا به اختلال شخصیت پارانوئید به طور معمول علائمی را تجربه می کنند که در زندگی روزمره آنان مداخله می کند. به طور کلی، افراد مبتلا به این بیماری نسبت به دیگران احساس شک و ظن دارند. اگرچه این بی اعتمادی بی اساس است، بی اعتمادی آنها به دیگران، ایجاد روابط را دشوار می کند و می تواند در بسیاری از جنبه های زندگی از جمله عملکرد فرد در خانه، مدرسه و محل کار اختلال ایجاد کند. افراد مبتلا به PPD رفتارهای خود را غیر معمولی نمی بینند بلکه دیگران را دارای رفتارهای خصمانه و مشکوک می دانند.

اختلال پارانوئید

مشخصه اصلی این بیماران بی اعتمادی مزمن و فراگیر و بدگمانی به دیگران است. علائم دیگر اختلال شخصیت پارانوئید عبارتند از:

  • احساس دروغگویی، فریب یا بهره برداری از سوی افراد دیگر
  • اعتقاد دارند که دوستان، خانواده و شریک عشقیشان غیر قابل اعتماد و بی وفا هستند
  • طغیان عصبانیت در پاسخ به فریب درک شده
  • اغلب به عنوان افرادی سرد و بی عاطفه، حسود، پنهان کار و جدی توصیف می شوند
  • برای جلوگیری از سوء استفاده دیگران، بیش از حد در روابط کنترل گر هستند
  • به دنبال معانی پنهان در حرکات و مکالمات هستند
  • برایشان سخت است در آرامش باشند
  • اغلب نظرات منفی نسبت به افراد دیگر دارند
  • بیش از حد نسبت به انتقاد حساس اند
  • در پاسخ به انتقاد درک شده بیش از حد واکنش نشان می دهد

راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM5) مشخص می کند که علاوه بر داشتن علائم سوء ظن و بی اعتمادی فراگیر، تشخیص PPD مستلزم این است که این علائم نباید مربوط به دوره ای از اختلال روانی دیگری همچون اسکیزوفرنی، اختلال دو قطبی یا اختلال افسردگی باشد.

/// شماره های تماس ///

علل اختلال پارانوئید

در حالی که دلایل دقیق اختلال پارانویا مشخص نیست، اعتقاد بر این است که هم عوامل ژنتیکی و هم روانشناختی در ایجاد آن نقش دارند. همچنین یک عامل ژنتیکی قوی وجود دارد زیرا سابقه خانوادگی اسکیزوفرنی یک عامل خطر برای اختلال شخصیت پارانوئید در نظر گرفته می شود. تجربیات و آسیب های کودکی نیز ممکن است در پیشرفت شرایط نقش داشته باشند.

درمان اختلال شخصیت پارانوئید

درمان غالب برای اختلال شخصیت پارانوئید به طور کلی روان درمانی همراه با دارو است. با درمان مداوم و پشتیبانی مناسب، افراد مبتلا به این بیماری می توانند علائم خود را مدیریت کرده و در زندگی روزمره مؤثرتر عمل کنند. با این حال، افرادی که مبتلا به PPD هستند، معمولاً به این دلیل که احساس نمی کنند مشکل دارند، به دنبال درمان خود نیستند. برای افراد مبتلا به PPD، سوء ظن آنها نسبت به دیگران توجیه شده است و مسئله در واقع افراد دیگر هستند. عدم اعتماد به نفس و پارانویایی که این بیماری را توصیف می کند، اعتماد به پزشکان و درمانگران خود را برای افراد مبتلا به PPD دشوار می کند.

روان درمانی برای اختلال شخصیت پارانوئید

درمان PPD معمولاً در کمک به افراد برای توسعه مهارت های مقابله متمرکز است. درمان اغلب بر ایجاد همدلی، اعتماد، ارتباط، اعتماد به نفس، روابط اجتماعی، مهارت های ارتباطی و توانایی های مقابله عمومی متمرکز است.

درمان شناختی - رفتاری اغلب در کمک به افراد برای تنظیم الگوهای تفکر تحریف شده و رفتارهای ناسازگار کمی مؤثر است. درمان شناختی - رفتاری (CBT) نوعی روان درمانی است که به بیماران کمک می کند افکار و احساسات تأثیرگذار بر رفتارها را درک کنند. در طول دوره درمان، فرد یاد می گیرد چگونه الگوهای فکری مخرب یا مزاحم را که تأثیر منفی بر رفتار دارند، شناسایی و تغییر دهند.

اعتقادات فرد پارانوئید و افکار ناسازگارانه اش، در حفظ اختلال شخصیت پارانوئید نقش دارند، به همین دلیل پرداختن به این افکار و عقاید از طریق CBT می تواند مفید باشد. درمان شناختی - رفتاری ممکن است به افراد مبتلا به PPD کمک کند تا بتوانند به دیگران اعتماد بیشتری داشته باشند. با به چالش کشیدن افکار ناسازگار و تلاش برای تغییر رفتارهای مضر، افراد مبتلا به این بیماری ممکن است نسبت به دیگران از جمله دوستان و خانواده کمتر مشکوک شوند و این باعث بهبود روابط و تعاملات اجتماعی می شود.

پارانوئید

علاوه بر پرداختن به افکار و عقاید مضر، CBT همچنین به افراد مبتلا به PPD کمک می کند بهتر بتوانند پاسخ های خود را نسبت به دیگران مدیریت کند. برای مثال فرد به جای پاسخ دادن به اظهارنظرها با عصبانیت یا خصومت، می توانند روشهای مناسب تری برای مقابله با احساسات خود بیاموزند.

دارو درمانی برای اختلال شخصیت پارانوئید

در حالی که معمولاً از دارو برای درمان اختلال شخصیت پارانوئید استفاده نمی شود، اما ممکن است در مواردی که علائم شدید باشد یا در صورت بروز بیماری مانند افسردگی یا اضطراب نیز مورد استفاده قرار گیرد. داروهای تجویز شده شامل داروهای ضد افسردگی و داروهای ضد اضطراب هستند. داروها به تنهایی یک درمان توصیه شده برای اختلالات شخصیت نیستند و در ترکیب با روان درمانی بهترین نتیجه را می دهند.

منبع: verywellmind.com

سوالات متداول

1. علائم ظاهری افراد پارانوئید چیست؟
افراد مبتلا به این بیماری نسبت به دیگران احساس شک و ظن دارند. اگرچه این بی اعتمادی بی اساس است، بی اعتمادی آنها به دیگران، ایجاد روابط را دشوار می کند و می تواند در بسیاری از جنبه های زندگی از جمله عملکرد فرد در خانه، مدرسه و محل کار اختلال ایجاد کند. شک و دشمن تراشی و بی اعتمادی از ویژگی های بارز ظ

2. علل اختلال پارانوئید چیست؟
اعتقاد بر این است که هم عوامل ژنتیکی و هم روانشناختی در ایجاد آن نقش دارند. همچنین یک عامل ژنتیکی قوی وجود دارد زیرا سابقه خانوادگی اسکیزوفرنی یک عامل خطر برای اختلال شخصیت پارانوئید در نظر گرفته می شود. تجربیات و آسیب های کودکی نیز ممکن است در پیشرفت شرایط نقش داشته باشند.

3. درمان اختلال شخصیت پارانوئید چگونه است؟
در اولیت مرحله جلب اعتماد بین درمانگر و مراجع است گاهی قبل از روانشناس نیاز به مصرف دارو توسط مراجع است. این کار نیز سختی های خود را دارد، اگر از بستگان خود فردی را دارید که مبتلا به این بیماری است برای مشاوره و گرفتن راهنمایی ابتدا به یک روانشناس مراجعه کنید.

افزودن نظر:
CAPTCHA2


×

امتیاز دهی به مطلب: اختلال شخصیت پارانوئید

خیلی بدبدمتوسطخوبعالی