ورود / عضویت
021-22004925
تعیین وقت مشاوره
مرکز مشاوره مکث
تعیین وقت مشاوره

خیال پردازی ‌در کودکان

خیال پردازی ‌در کودکان

خیال پردازی ‌در کودکان از سن سه سالگی آغاز میشود و تا پنج سالگی که دوره شناخت از خود و محیط اطرافشان است، به صورت نسبی رشد کرده و ادامه پیدا میکند. در واقع کودکان از ابتدای سه سالگی که ذهنشان با تحلیل ابتدایی مسائل مواجه میشود، در بازی هایشان مشغول به خیال پردازی میشوند.

خلاقیت کودکان

در این سن، بازی کردن نقش مهمی در رشد و خلاقیت کودکان دارد؛ بچه ها با بازی کردن میتوانند خود و محیط پیرامونشان را بهتر و بیشتر بشناسند و با توانایی های خود آشنا شوند.

عروسک بازی و یا هر بازی که در آن قوه تخیل کاربرد دارد، باعث میشود کودک تمام تلاش خود را برای تصویر سازی ذهنی انجام دهد و هر آنچه که در قوه خود ثبت و ضبط کرده است را به کار گیرد تا بتواند بازی را به بهترین شکل برای خود و وسایل بازی اش طراحی کند.

خیال پردازی کودک

پس از دوره ۳/۵ تا ۴/۵ سالگی، کودکان کم کم به بازی هایی که هیجان آور است و با همسالانشان انجام میشود، تمایل بیشتری نشان میدهند. در واقع پس از گذراندن این دوره همچنان قوه تخیل میتواند با داستان هایی که از والدین و یا کتاب هایی که برایشان خوانده میشود، تقویت شود و مسیر خود را در رشد ذهنی و خلاقیت کودک ایفا کند.

پیشنهاد می کنیم بخوانید: چگونه کودک خلاقی داشته باشیم؟

خیال پردازی کودک

اما کودکان گاها درگیر خیالپردازی میشوند و تمایلشان به بازی های تک نفره زیاد میشود. یا با یک وسیله خاص ساعت ها و روزها مشغول بازی هستند و یا در ذهنشان دوست های خیالی دارند. کمی دور از واقعیت است و در مواردی باید به دنبال اختلالات و یا سطحی از اضطراب در کودکان  بگردیم که البته تنها با یک متخصص روانشناس کودک میتوان این مسائل را پیگیری و درمان کرد.

اگر کودک در دوره هایی پس از ۴/۵ سالگی همچنان تمایل به انجام بازی های انفرادی و گوشه گیری دارد؛ همچنان در رویاهای خود به همراه یک دوست خیالی مشغول صرف کردن وقت است؛ به نوعی از دنیای واقعیت و اطرافیان دوری میکند و تمایلی به برقراری ارتباط با آنها ندارد، نشان از سطح اضطراب بالا، دوری گزینی و فرار از واقعیت است.

حتما با پیگیری یک روانشناس کودک باید بررسی شود که کودک در چه شرایط خانوادگی رشد پیدا کرده و به چه میزان از اضطراب در وجود او شکل گرفته است. دلیل اینکه ترجیح ذهنی و ناخودآگاه او این بوده که زمان خود را با دنیایی غیرواقعی بگذراند تا اینکه بخواهد با همسالان خود وقت بگذراند، چیست.

در موارد دیگر کودکانی که دچار اختلال اوتیسم هستند و ارتباطشان با واقعیت و محیط اطرافشان کم و محدود است، در این بحث خیالپردازی در کودکان خیلی کاربردی و مهم نیست. اما بهتر است بدانیم که کودکان مبتلا به اوتیسم، ارتباط چشمی برقرار نمیکنند، با محیط اطرافشان به غیر از یک شیء که مدام با آن سرگرم هستند، به شی و وسیله دیگری احساس نیاز ندارند و خودشان را در حالت سوم شخص میشناسند. این کودکان به عنوان شخصیتی مجزا و مستقل نمیتوانند از خودشان یاد کنند (مثلا وقتی گرسنه شان است میگویند علی گرسنه است).

بنابراین رفتار کودکان مبتلا به اوتیسم با کودکان خیالپرداز نباید اشتباه گرفته شود. همچنین رفتار کودکان دوری گزین هم با کودکانی که با خیالپردازی مخصوص سن خود به رشد و خلاقیت دست پیدا میکنند، نباید اشتباه گرفته شود. همه این موارد و بررسی موضوعی آنها فقط با یک روانشناس بامهارت کودک شناخته میشود و قابل بررسی و درمان است.

نویسنده: مرکز مشاوره مکث

اشتراک در شبکه های اجتماعی:
(8 رای)
افزودن نظر:
CAPTCHA2
×

امتیاز دهی به مطلب: خیال پردازی ‌در کودکان

خیلی بدبدمتوسطخوبعالی