ورود / عضویت
021-22004925
تعیین وقت مشاوره
مرکز مشاوره مکث
تعیین وقت مشاوره
عنوان مطلب: دوست یابی و رابطه سالم (مشاوره اجتماعی)

دوست یابی و رابطه سالم (مشاوره اجتماعی)

دوست یابی در سنین کودکی در افراد نهادینه میشود. کودک سه ساله با برقراری رابطه بین خود و هم سن و سالهای خود به دوست یابی روی می آورد.

ذات اجتماعی بودن انسان

از آنجایی که انسان ذاتاً موجودی اجتماعی است بنابراین برای حفظ احساس ذاتی خود نیازمند معاشرت و برقراری رابطه بین خود و دیگر انسان های اطراف خود میباشد.

این برقراری رابطه برای رفع نیازهای اولیه و همچنین نیازهای عاطفی و روحی هر فردی است.

وقتی در محل کار خود هستیم نیازمند افرادی هستیم که در محل کار با آنها معاشرت کنیم، در بیرون از محل کار با افرادی معاشرت خواهیم کرد و همچنین در خانه با اقوام و فامیل میتوانیم معاشرت کنیم.

دوست یابی

به این نحو ما به عنوان موجودی اجتماعی خود را نیازمند معاشرت و برقراری رابطه با افراد دیگر میبینیم. این معاشرت تا حدی است که اگر فردی کمتر اجتماعی باشد و یا هیچ دوستی نداشته باشد باید تحت بررسی قرار بگیرد که دچار اختلال هست یا خیر. موجود انسانی در مهمترین رابطه معاشرتی خود، جفت یابی میکند و لازم میداند در کنار جنس مخالف خود زندگی کند.

غرایز و احساسات

رفع غرایز و احساسات هر موجود انسانی با دیگر انسانها اثربخش است. پیدا کردن دوست و داشتن افرادی به نام دوست در کنار خود حاکی از اصولی است که آنها را رعایت میکنیم.

در نظر بگیرید فردی هیچ دوستی نداشته باشد، به راحتی میتوان تشخیص داد که او فردی تنها، عزلت طلب و کناره گیر است یا فردی را در نظر بگیرید که ده ها دوست داشته باشد و با همه آنها احساس صمیمیت عمیق بکند، این فرد نیز درونگرا است اما احساس صمیمیت او با هر ده نفر و یا بیشتر آنها نشان دهنده ایرادی در افکار، احساسات،خلق و خوی فرد است.

بنابراین ما میتوانیم به راحتی از معاشران هر فردی و نحوه برقراری روابطشان به خلق و خوی افراد پی ببریم که دوست ها یکی از اصلی ترین آنها هستند.

دوست ها در واقع آینه تمام نمای رفتاری هستند که یا آنها را انجام میدهیم و از انجامشان لذت میبریم و یا از انجام آن رفتارها هراس داریم و بنابراین دوستی انتخاب میکنیم که با انجام آن رفتار خود را در کنارشان راضی تر میبینیم. 

در واقع افرادی که در اطراف ما هستند و ما بیشترین وقت خود را با آنها سپری میکنیم فرافکنی کاملی از وجود ما هستند. (فرافکنی به معنای انعکاس وجود خودمان در افرادی که در اطرافمان هستند) بنابراین اگر در شناخت خودمان مشکلی داریم و یا میخواهیم به سطحی از شناخت از خودمان برسیم میتوانیم به افرادی که برای معاشرت در کنار خود انتخاب میکنیم، نگاه کنیم.

نبود شباهت بین خود و دوستانمان 

شاید برایتان عجیب بیاید و در مواردی اظهار کنید فردی که خود را حتی مجبور به معاشرت با او میدانید از لحاظ برخی از خلق و خو و رفتار اصلاً به شما شباهت ندارد، اما نکته اینجاست که هر آن چیزی که ما در خودمان به صورت پنهان و یا آشکار داریم، میتوانیم در وجود اطرافیانمان ببینیم. 

مثلاً اگر ما فردی پر شور و هیجان هستیم و دوستی صمیمی داریم که آرام و منفعل است، باید بدانیم آرامی وجود آن دوست و حالتی از انفعال او احساسی است که در وجود ما به صورت کامل میباشد و ما نادیده اش گرفته ایم، بنابراین به صورت ناخودآگاه با برقراری رابطه با چنین شخصی احساس آرامشی را که درون خود باز نمی یابیم را زندگی میکنیم.

دوست یابی اتفاقی خوشایند است و رشد و صمیمت به همراه دارد و در خود نیز جنبه ایی از اجتماعی بودن و ماهیت انسانی را به دنبال دارد. بنابراین با نگاه کردن به انتخاب هایمان در دوستانمان به راحتی میتوانیم به میزانی از رشد و شناخت دست پیدا کنیم.

نویسنده: مینا حسن زاده

اشتراک در شبکه های اجتماعی:
(7 رای)
افزودن نظر:
CAPTCHA2
×

امتیاز دهی به مطلب: دوست یابی و رابطه سالم (مشاوره اجتماعی)

خیلی بدبدمتوسطخوبعالی
×

تعیین وقت مشاوره حضوری

CAPTCHA