22006198 021

آشنایی با رویکرد یکپارچه نگر در روانشناسی

خیلی بد بد متوسط خوب عالی
(4 رای)
آشنایی با رویکرد یکپارچه نگر در روانشناسی

در این مقاله می خواهیم به این سوال پاسخ دهیم که نظریه یکپارچه نگر چیست؟ پیش از توضیح رویکرد یکپارچه نگر در روانشناسی باید نگاهی به روان درمانی از دیرباز تا کنون بیندازیم. از دیرباز تاکنون بشر با بیماری هایی دست و پنجه نرم می کند که در ارتباط با روح و روان فرد می باشند. در هر دوره با توجه به علم آن زمان و نظریاتی که دانشمندان ارائه داده اند رویکردهای درمانی گوناگونی وجود دارد. رویکردهای درمانی را در دسته های جداگانه قرار می دهند برای مثال این چهار رویکرد را که معرفی می کنیم نمونه ای از دسته بندی رویکردهای درمانی می باشند که عبارتند از:

  • گرایش روان پویشی
  • گرایش رفتارگرایی
  • گرایش انسان گرایی
  • گرایش شناخت گرایی

تمام این رویکردها روش گوناگونی برای درمان دارند اما شباهت های بسیاری نیز دارند. امروزه بسیاری از افراد اعتقاد دارند که استفاده از مشترکات بین رویکردهای متفاوت می تواند بهترین نتیجه درمانی را بدهد که به آن رویکرد یکپارچه نگر در روانشناسی می گویند.

درمان های یکپارچه نگر و التقاطی

رویکرد یکپارچه نگر

رویکرد یکپارچه نگر در روانشناسی در ابتدا و در سال های 1970 زیاد مورد توجه قرار نگرفت و تحقیقاتی روی آن انجام نشد. اما بعد از آن کم کم دانشمندان شروع به تحلیل و بررسی این نوع رویکرد درمانی کردند و در تلاش بودند که نقاط مشترک روش های مختلف درمانی را بیابند. برای پیشرفت رویکرد یکپارچه نگر در روانشناسی تحقیقات و آزمایشات گوناگونی انجام شد.

برای مثال در سال 1980 برادی و همکارانش از سایر درمانگران که رویکردهای درمانی گوناگونی را دنبال می کردند تقاضا کرد که به سوالاتی در راستای اجزای موثر در روان درمانی پاسخ دهند. نتیجه طرح این پرسش ها این بود که درمانگرها همگی معتقد بودند یکی از بهترین درمان ها فراهم کردن تجربیات گوناگون برای درمانجو می باشد. به این معنی که این نکته در تمام رویکردهای درمانی یک جزء بسیار مهم می باشد. ایجاد تجربیات جدید به این صورت به فرد تحت درمان کمک می کند که شیوه تفکر افراد را دگرگون می سازد. در سال 1990 نیز مایر تحقیقاتی انجام داد که حاکی از عوامل مشترک میان درمان مراجع محور و پویایی کوتاه مدت بود.

در طی سال ها تحقیقات بسیاری صورت گرفت و اطلاعات بسیاری برای تکامل درمان های یکپارچه نگر و التقاطی جمع آوری شد. این تحقیقات نشان می دهد که در میان رویکردهای درمانی متفاوت یک جریان مشترک وجود دارد که مربوط به یک روش خاص نیست و باعث می شود که روند درمان نتیجه مطلوبی داشته باشد.

رویکرد یکپارچه نگر چگونه عمل می کند؟

در درمان یکپارچه نگر، درمانجو بیشتر از اشکال سنتی درمان که در آن درمانجو نقش فعال کمتری در درمان دارد، فعال است. روان درمانگران یکپارچه نگر ویژگی های فردی، ترجیحات، نیازها، توانایی های فیزیکی، باورهای معنوی و سطح انگیزه مراجع خود را در نظر می گیرند و از قضاوت حرفه ای خود برای تصمیم گیری بهترین رویکرد درمانی برای مراجع استفاده می کنند. رویکردهای مختلف ممکن است به طور متوالی در طول مراحل مختلف فرایند درمانی مورد استفاده قرار گیرند یا ممکن است به عنوان یک شکل ترکیبی واحد در درمان استفاده شوند.

درمان های یکپارچه نگر چیست؟

فعالیت های بسیاری در راستای یافتن مشترکات بین روش های درمانی انجام شد و در آخر درمان با رویکرد یکپارچه نگر در روانشناسی را در چهار طبقه و یا چهار مرحله دسته بندی کردند. انواع درمان های یکپارچه نگر عبارتند از:

1. اصلاح پاسخ های مراجع

در رابطه با این گروه از درمان رویکرد یکپارچه نگر در روانشناسی دو نوع اصلاح صورت می گیرد که بنجامین در سال 1991 آنها را عنوان کرده است.

  • تقویت کردن و آموزش پاسخ های سازگارانه
  • کم کردن پاسخ های ناسازگارانه

تحقیقات دانشمندان نشان می دهد که درخواست انجام رفتارهای جدید که بیمار پیش از آن از انجام آن ها اجتناب می کرده است بسیار در روند درمان موثر واقع می شود. همچنین از بین بردن حساسیت و رو یا رو شدن با مشکل در روند درمان و نتیجه گیری بسیار موثر خواهد بود.

2. رابطه درمانی

سازه اساسی ارتباط درمانی اتحاد می باشد. ارتباط درمانی یک پایه بسیار مهم در رویکرد یکپارچه نگر در روانشناسی و درمان های روانشناختی می باشد. رابطه درمانی و یا به عبارتی اتحاد درمانی را در اشکال مختلف درمان های روانشناختی می توان مشاهده کرد.

3. ایجاد امید و انتظار درمان

شاپرو معتقد است که اثرگذاری روان درمانی تا حد بسیاری به امید و انتظار وابسته می باشد. همچنین سایر روان درمانگران امید را فاکتور بسیار مهمی در درمان در نظر می گیرند.

4. کمک به ایجاد شناخت نسبت به وضعیت موجود

در رابطه با این بعد از درمان با رویکرد یکپارچه نگر در روانشناسی باید گفت که درمانجو در تمام روش های درمانی یک درک و تبیین صحیح نسبت به مشکل خود پیدا می کند. زمانی که درمانجو از مشکل خود درک پیدا کند به دنبال آن فهمیدن دلایل به وجود آمدن آن و همچنین روش و راه برطرف کردن آن برایش قابل فهم می شود.

رویکرد یکپارچه نگر در روانشناسی

نتیجه گیری از رویکرد یکپارچه نگر در روانشناسی

در این مقاله متوجه شدیم که روش های گوناگون درمانی مشترکات بسیاری دارند که می توان آن ها را کنار هم آورد تا فرایند درمان بهترین نتیجه را داشته باشد. به این گردآوری مشترکات و استفاده از آنها برای درمان بهتر رویکرد یکپارچه نگر در روانشناسی می گویند. این نوع رویکرد در درمان چهار رکن اصلی دارد که میان تمام روش های درمانی مشترک است و نتیجه مطلوبی از آن دریافت می شود. در متن مقاله به این چهار اصل اشاره کردیم.

افزودن نظر:
captcha