22004925 - 021

دلایل لکنت زبان یا گرفتگی زبان چیست؟

خیلی بد بد متوسط خوب عالی
(24 رای)
دلایل لکنت زبان یا گرفتگی زبان چیست؟

لکنت زبان یا گرفتگی زبان به معنای اختلال ناروانی است. در اینجا متوجه می شویم که، چه عواملی باعث لکنت می شود؟ و لکنت زبان دقیقا چیست؟ همچنین درمان سریع لکنت زبان چگونه است. اختلال ناروانی به معنی کشش، گیر، تکرار و عدم هماهنگی گفتار و تنفس غیرارادی اصوات، هجا و یا کلمات گفتار است. گاهی اوقات خانواده ها در روند رشد طبیعی گفتار و زبان با بچه ها خیلی سریع صحبت میکنند. خیلی بایدها و نبایدها برای کودک گذاشته، نه تنها برای سرعت بلکه در نحوه صحبت کردن هم بر روی کودک فشار می آورند. انتظارات سطح بالا دارند و به تندی با کودک صحبت میکنند که این عوامل باعث بروز لکنت می شوند.

تعداد زیادی از کودکان در سنین بین 3 تا 5 سالگی دوره هایی از لکنت کلام را تجربه می کنند. این کودکان بعضی سیلاب ها را تکرار کرده، آنها را بیش از اندازه کشیده و یا بر سر بعضی واج ها توقف می کنند. لکنت نوعی اختلال در کلام است که باعث می شود گویش و روند کلام آسیب ببیند. در بیشتر موارد لکنت، با افزایش سن و معمولا بعد از 5 سالگی از بین می رود. متاسفانه درمان قطعی و خاصی برای لکنت کلام وجود ندارد، اما با بعضی مداخلات اثر بخش و تایید شده می توان روند از بین رفتن اختلال را بهبود بخشید. با کمک گفتار درمانگر و مداخلات تخصصی، میتوانید با کودک خود در پشت سر گذاشتن این دوره یاری زیادی را برسانید.

لکنت زبان در کودکان

چه عواملی باعث لکنت می شود؟

هنوز تحقیقات برای شناسایی علت لکنت زبان ادامه دارد و علت مشخصی برای آن ذکر نشده است با این حال ترکیبی از این عوامل می تواند باعث لکنت زبان در افراد شود از جمله:

  • ژنتیک: حدود 60 درصد کودکانی که لکنت دارند، گزارش کرده اند که یکی از اقوام نزدیک آنها در گذشته لکنت داشته است.
  • دیگر مشکلات زبان، گفتار و یا بعضی تاخیرهای رشدی
  • تفاوت هایی در فرایند پردازش زبان: افرادی که لکنت دارند نسبت به دیگران، اغلب زبان را در نواحی دیگری از مغز پردازش می کنند و همچنین در این افراد مشکلاتی در تعامل مغز با عضلات درگیر در تولید زبان وجود دارد.
  • سابقه خانوادگی لکنت زبان
  • معلولیت های ذهنی
  • مشکلات مربوط به کنترل حرکتی گفتار
  • صدمات مغزی یا سایر شرایط پزشکی شدید
  • مشکلات سلامت عاطفی و روانی
  • سطح بالا / یا افزایش یافته فعالیت
  • سرعت بالای تلکم در بعضی از موارد

علائم اولیه لکنت در کودکان

علائم اولیه لکنت معمولاً از سنین 18 تا 24 ماهگی کودک خود را نشان می دهند. در این زمان دایره لغات کودک به سرعت در حال افزایش است و کودک استفاده از جملات و فرایند کنار هم چیدن کلمات برای ساخت جمله را آغاز کرده است. برای والدین دیدن اینکه کودک لکنت دارد می تواند ناراحت و ناامید کننده باشد. اما باید بدانیم که در این سن، لکنت کلام کودکان اغلب مسئله خاصی نیست و یک فرآیند رشدی طبیعی است. مهم است که والدین در این زمان تا حد امکان صبور باشند و یا با متخصص این موضوع مشورت کنن.

ممکن است کودک برای چند هفته یا ماه لکنت داشته باشد و بعد از آن لکنت کودک بصورت گاه گاهی دیده شود. اغلب کودکانی که قبل از سن 5 سالگی دچار لکنت می شوند، بعد از این سن، بدون انجام هیچ گونه مداخله درمانی خاصی دیگری لکنت نخواهند داشت.

اما اگر لکنت های کودک خود مکرراً ادامه داشته و تشدید شده و هنگام لکنت در عضلات صورت یا بدن کودک حرکات خاصی نیز مشاهده کردید، بهتر است که کودک را نزد متخصص گفتار درمانی ببرید تا یک معاینه کامل انجام شود. البته بهتر است که این معاینه از سنین 3 سالگی به بعد انجام شود.

/// شماره های تماس ///

سالهای مدرسه

بطور معمول در همان سالهای اول ورود به پیش دبستانی و یا مدرسه اکثر مسائل مرتبط با لکنت کودک رفع خواهد شد و کودک یاد می گیرد که در تعاملات اجتماعی با مهارت بیشتری رفتار کند. اما اگر کودک مدرسه ای همچنان این مشکل را دارد، طبیعتاً به دشواری ها و خجالت همراه لکنت آگاه است. ممکن است هم کلاسی ها به وضعیت سخن گفتن کودک توجه کنند و یا حتی او را مورد تمسخر قرار دهند. اگر این مسئله برای کودک شما بوجود آمده است، با معلمش صحبت کنید. معلم کودک می تواند در کلاس در مورد مسئله لکنت و مشکلات کودکان دچار لکنت با دیگر دانش آموزان صحبت کند. همچنین معلم این توانایی را دارد که از تعداد فعالیت هایی تنش زایی را که در آن کودک ممکن است تحت فشار جمعی قرار بگیرد کم کند.

نمونه ای از وقفه ها در لکنت زبان

  • وقفه ها ممکن است به صورت تکرار اصوات، هجاها یا کلمات باشند؛ مانند گفتن پ پ پدر.
  • تطویل اصوات وجود داشته باشد؛ به گونه ای که به نظر می رسد کلمات کشیده شده اند مانند گفتن ممممامان.
  • توقف و سکون در تلفظ باشد؛ طوری که هیچ صدایی شنیده نمی شود. در نتیجه، ادای کلمه به صورت ناگهانی، همراه با فشار و تشنج می باشد.

افرادی که دچار لکنت زبان هستند ممکن است از ادای برخی کلمات یا موقعیت های خاص که می دانند آنها را دچار مشکل خواهد کرد، پرهیز کنند. برخی تا حدی از گفتن برخی کلمات اجتناب کرده یا آن کلمات را جایگزین می کنند که افرادی که با آنها در ارتباطند متوجه نشوند که دچار لکنت می باشند.

این حالت تحت عنوان لکنت زبان (گرفتگی زبان) نهان شناخته می شود.

فرد مبتلا به لکنت ممکن است حتی تا حد امکان از صحبت کردن دوری کند. به عنوان مثال:

  • تغییر موضوع کلی که دارد در مورد آن صحبت می کند.
  • دوباره گویی حاشیه ای (از علی..... اینو میخوام بگم که از علی.....)
  • کلمه ای که روی آن لکنت میکند را حذف می کند.
  • کلمه ای را با کلمه ای دیگر جایگزین می کند.
  • طبق پژوهشهای مرکز مشاوره مکث لکنت زبان (گرفتگی زبان) میتواند خفیف باشد و مشکل زیادی ایجاد نکند و یا شدید باشد که در این صورت به یک اختلال زبانی جدی تبدیل خواهد شد.

لکنت زبان همچنین میتواند برای یک شخص متغیر باشد؛ این شخص ممکن است دوره هایی از لکنت داشته باشد در حالی که پس از آن برای مدتی بتواند بدون لکنت حرف بزند.

لکنت

آیا می توان از لکنت زبان پیشگیری کرد یا از روند پیشرفت آن جلوگیری کرد؟

هیچکس نمی داند که چرا لکنت رخ میدهد، بنابراین هیچ راهی برای پیشگیری یا جلوگیری از آن وجود ندارد. هنگامی که شک کردید یا متوجه شدید که لکنت زبان ممکن است برای فرزند شما مشکل ایجاد کند، نباید آن را نادیده بگیرید. مداخله زودرس می تواند کمک کننده باشد.

والدین چه کاری میتوانند انجام دهند

  • از کودک نخواهید با دقت بیشتر یا «درست» صحبت کند. اجازه دهید که صحبت کردن تبدیل به فعالیتی مفرح و عاری از تنش باشد.
  • از زمانی که دور میز برای صرف غذا جمع شده اید، برای مکالمه با کودک استفاده کنید. در این زمان تلاش کنید چیزهایی (رادیو، تلویزیون) که ممکن است حواس کودک را پرت کنند خاموش باشند.
  • از انتقاد و یا اصلاح کلام کودک استفاده نکنید به کودک نگویید که «شمرده صحبت کن»، «یک نفس عمیق بکش» و یا «عجله نکن». این پیشنهادات، اگر چه با نیت خیر ارائه شده باشند، صرفاً باعث می شوند که کودک بر لکنت خود بیشتر تمرکز کند و اضطراب بیشتری پیدا کند.
  • زمانی که کودک شما احساس راحتی چندانی ندارد از او نخواهید که با صدای بلند برای شما یا دیگران صحبت کند و یا کتاب بخواند. در این زمان و بجای این کار، کودک را به انجام فعالیت هایی ترغیب کنید که نیازمند صحبت های کمتری می باشد.
  • زمانی که کودک لکنت دارد صحبت او را قطع نکنید و به او نگویید که از اول شروع کند.
  • به کودک خود نگویید که قبل از صحبت کردن فکر کند.
  • تلاش کنید جو خانه را آرام نگه دارید.
  • با کودک به آرامی و شمرده سخن بگویید و صحبت کنید و در زمانی که او حضور دارد تلاش کنید با دیگران به آرامی و شمرده سخن بگویید.
  • تلاش کنید در هنگام صحبت با کودک ارتباط چشمی خود را بصورت طبیعی حفظ کنید. رفتاری نکنید که او فکر کند شما ناامید شده اید، ناراحت هستید و یا حوصله تان سر رفته است.
  • اجازه دهید کودک با خودش صحبت کند و جملاتش را به پایان برساند.
/// شماره های تماس ///

ناروانی طبیعی گفتار NNP

در گروه سنی 2/5 تا 6 ساله که کودک در حال گذراندن رشد طبیعی گفتار و زبان است، گفتارش دچار تکرار کلمه ها، عبارت ها و یا مکث می شود.

این امر می تواند به دلایل زیر رخ دهد:

فرق لکنت با ناروانی طبیعی گفتار

  • لکنت اختلالی است که فرد با آن متولد میشود.
  • ناروانی گفتار در روند رشد گفتار و زبان ایجاد میشود و با مشاوره ساده برطرف میشود و جای نگرانی ندارد.

نکته مهم این است که تفکیک بین لکنت و NNF باید توسط یک متخصص شود.

درمان سریع لکنت زبان (چه زمانی اقدام کنیم؟)

اگر کودک شما بیشتر از 5 سال سن دارد و همچنان لکنت دارد، با دکتر خود یا گفتار درمانگر مشورت کنید. توصیه می شود برای درمان سریع لکنت زبان در صورت بروز علائم زیر نیز با یک متخصص گفتار درمانگر ملاقات کنید:

  • تکرار سیلاب های خاص در کلام کودک مکرراً اتفاق می افتد.
  • تکرار کلمات و یا عبارات و بخش هایی از کلمات خاص تشدید یافته است.
  • متوجه فشار بیشتر در عضلات صورت کودک هنگام صحبت شده اید.
  • افزایشی در طول کلماتی که کودک ادا میکند وجود دارد.
  • کودک از موقعیت هایی که نیازمند صحبت کردن است اجتناب می کند.
  • کودک از ترس لکنت خود از کلمات خاصی اجتناب می کند.
  • در هنگام لکنت کودک، متوجه حرکات اضافی در بدن و یا صورت کودک شده اید.

اگر کودک شما لکنت زبان دارد، با پزشک خود صحبت کنید، حتی اگر خیلی کوچک باشد. درمان زودرس می تواند به جلوگیری از تبدیل شدن لکنت زبان به یک مشکل مادام العمر کمک کند. درمان به شدت و دفعات لکنت زبان کودک شما بستگی دارد. ممکن است شما به یک متخصص گفتار درمانی ارجاع داده شوید. درمان به احتمال زیاد شامل ویزیت های منظم با گفتاردرمانگر، به علاوه تمرین های گفتار برای انجام در خانه خواهد بود. مهم است که از برنامه درمانی گفتاردرمانگر خود پیروی کنید. درمان همچنین شامل آموزش والدین به روشهای پشتیبانی از فرزند خود است.

لکنت زبان

مشاوره درمانی

  1. بهتر است این مشاوره در حضور پدر و مادر صورت بگیرد.
  2. تمام مدت با کودک و در حضورش شمرده و آهنگین صحبت کنید (حتی وقتی با تلفن و یا دیگران صحبت میکنید).
  3. نباید به کودک دستور داد که گفتار خودش را اصلاح کند (مثل من بگو، آروم بگو).
  4. در حضور کودک در مورد نحوه گفتارش صحبت نکنید؛ او نسبت به لکنت خود دید بیمارگونه پیدا می کند. تمریناتی که توسط گفتاردرمانگر به شما ارائه میشود، سر موقع حتما اجرا شود.

منبع: kidshealth.org، familydoctor.org

افزودن نظر:
CAPTCHA2




ورود / عضویت
صفحه اصلی ذهن و دارو سنجش هوش و استعدادیابی کارگاه ها همکاری با مکث طرف های قرارداد تماس با مکث