22004925 - 021

اختلال شخصیت اسکیزوئید چیست؟

خیلی بد بد متوسط خوب عالی
(11 رای)
اختلال شخصیت اسکیزوئید چیست؟

اختلال شخصیت اسکیزوئید یک بیماری غیرمعمول، مزمن و فراگیر است که در آن افراد از فعالیت های اجتماعی اجتناب می کنند و به طور مداوم از تعامل با دیگران دوری می کنند. آنها همچنین دارای محدودیت بیان عاطفی و احساس بی تفاوتی نسبت به افراد دیگر هستند. اعتقاد بر این است که این نوع اختلال شخصیت نسبتاً نادر است و بیشتر مردان را نسبت به زنان تحت تأثیر قرار می دهد. افراد مبتلا به اختلال شخصیت اسکیزوئید در معرض افسردگی نیز هستند.

اگر به اختلال شخصیت اسکیزوئید مبتلا هستید

  • ممکن است به عنوان یک فرد تنها یا گوشه گیر در دیگران دیده شوید و همچنین ممکن است تمایل و مهارت لازم برای ایجاد روابط نزدیک شخصی را نداشته باشید. از آنجا که تمایل به نشان دادن احساسات ندارید، ممکن است به نظر برسد که به دیگران یا آنچه در اطراف شما می گذرد اهمیت نمی دهید.
  • به احتمال زیاد شما تنها بودن را ترجیح می دهید و انتخابتان این است که فعالیتها را به تنهایی انجام دهید.
  • روابط نزدیک را نمی خواهید و از آن لذت نمی برید.
  • اگر هم تمایل به روابط جنسی دارید، تمایل خیلی کمی را احساس می کنید.
  • احساس می کنید که نمی توانید لذت را تجربه کنید.
  • در ابراز احساسات و واکنش مناسب به موقعیت ها مشکل دارید.
  • ممکن است از نظر دیگران بی تفاوت یا از نظر عاطفی سرد به نظر برسید.
  • به نظر می رسد فاقد انگیزه و اهداف باشید.
  • در برابر تمجید یا اظهارات انتقادی دیگران واکنش نشان نمی دهید.
  • بی تفاوتی نسبت به هنجارها و انتظارات اجتماعی.
  • دلمشغولی با درون نگری و خیال پردازی های خود.

اختلال شخصیت اسکیزوئید

اختلال شخصیت اسکیزوئید معمولاً از اوایل بزرگسالی شروع می شود، اگرچه برخی از ویژگی ها ممکن است در دوران کودکی قابل رویت باشد. این ویژگی ها ممکن است شما را در عملکرد مناسب در مدرسه، شغل، اجتماع یا سایر زمینه های زندگی دچار مشکل کند. با این حال، اگر بیشتر تنهایی کار می کنید، ممکن است در شغل خود به خوبی عمل کنید. DSM-5 اختلال شخصیت اسکیزوئید را به عنوان الگوی فراگیر کمبودهای اجتماعی و بین فردی تعریف می کند که با ناراحتی حاد و کاهش ظرفیت شکل گیری روابط نزدیک و همچنین تحریف های شناختی یا ادراکی و غیر عادی بودن رفتار مشخص می شود.

تفاوت اختلال شخصیت اسکیزوئید با اختلال شخصیت اسکیزوتایپال و اسکیزوفرنی

اگرچه این دو اختلالی متفاوت اند، اختلال شخصیت اسکیزوئید می تواند علائمی مشابه اختلال شخصیت اسکیزوتایپال و اسکیزوفرنی داشته باشد، مانند توانایی بسیار محدود در ایجاد ارتباطات اجتماعی و عدم بیان عاطفی. افراد مبتلا به این اختلالات ممکن است به عنوان یک فرد عجیب و غریب یا غیر عادی دیده شوند. اگرچه ممکن است این نام ها شبیه به هم باشد، بر خلاف اختلال شخصیت اسکیزوتایپال و اسکیزوفرنی، افراد مبتلا به اختلال شخصیت اسکیزوئید:

  • با واقعیت در تماس هستند، بنابراین بعید است که دچار پارانویا یا توهم شوند.
  • صحبت هایشان منطقی به نظر می رسد، بنابراین الگوهای مکالمه ای ندارند که عجیب و سخت دنبال شود.
/// شماره های تماس ///

تشخیص اختلال شخصیت اسکیزوئید

اگر نگران علائم خود هستید، می توانید با مشورت با پزشک خود شروع کنید. پزشک علائم شما را ارزیابی می کند و شرایط پزشکی زمینه ای را که ممکن است در علائم شما موثر باشد بررسی می کند. در بیشتر موارد، احتمالاً به یک متخصص بهداشت روان ارجاع می شوید.

اختلال شخصیت اسکیزوئید اغلب توسط یک روانپزشک یا یک متخصص بهداشت روان که برای تشخیص و درمان اختلالات شخصیت آموزش دیده است، تشخیص داده می شود. پزشکان عمومی غالباً برای انجام این نوع تشخیص فاقد تخصص هستند، خصوصاً اینکه شرایط بسیار نادر است و اغلب با سایر اختلالات روانی اشتباه گرفته می شود. افرادی که دارای اختلال شخصیت اسکیزوئید هستند به ندرت به دنبال درمان خود هستند. معمولاً تنها پس از آنکه بیماری زمینه های مختلف زندگی فرد را به شدت مختل کرده است، به دنبال درمان می آیند.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنید

افراد مبتلا به اختلال شخصیت اسکیزوئید معمولاً فقط به دنبال درمان یک مشکل مرتبط مانند افسردگی هستند. اگر یکی از نزدیکان شما را ترغیب کرده است که برای علائم رایج در اختلال شخصیت اسکیزوئید کمک بگیرید، با یک متخصص مراقبت های بهداشتی یا بهداشت روان قرار ملاقات بگذارید. اگر شک دارید که یکی از نزدیکان شما دچار اختلال شخصیت اسکیزوئید باشد، به آرامی به او پیشنهاد کنید که به دنبال مراقبت پزشکی باشد.

درمان اختلال شخصیت اسکیزوئید

درمان اختلال شخصیت اسکیزوئید می تواند چالش برانگیز باشد. مبتلایان به این اختلال اغلب به دنبال درمان نیستند و ممکن است با روان درمانی دست و پنجه نرم کنند زیرا ایجاد روابط کاری با یک درمانگر برایشان دشوار است. انزوای اجتماعی که مشخصه اختلال شخصیت اسکیزوئید است، یافتن حمایت و کمک را نیز دشوار می کند.

از داروها ممکن است برای درمان برخی از علائم اختلال شخصیت اسکیزوئید مانند اضطراب و افسردگی استفاده شود. این داروها معمولاً همراه با سایر گزینه های درمانی مانند درمان رفتاری شناختی (CBT) یا گروه درمانی استفاده می شوند. CBT می تواند به افراد مبتلا به SPD کمک کند تا افکار و رفتارهای مشکل آفرین را شناسایی کرده و مهارت های جدید مقابله ای را ایجاد کنند. گروه درمانی ممکن است به افراد در تمرین مهارت های بین فردی کمک کند.

درمان یک به یک برای افراد مبتلا به این بیماری ترسناک به نظر می رسد زیرا به تعامل اجتماعی زیادی نیاز دارد. چنین درمانهایی ممکن است در مواقعی موثر باشد که متخصصان بهداشت روان مراقب باشند از فشار بیش از حد جلوگیری کنند و مراجعان با فشار بیش از حد و خواسته های عاطفی روبرو نیستند.

علل

شخصیت، ترکیبی از افکار، عواطف و رفتارها است که شما را منحصر به فرد می کند. این نوع نگاه، درک و ارتباط شما با دنیای خارج و همچنین نحوه مشاهده خودتان است. شخصیت در دوران کودکی شکل می گیرد و از طریق تعامل گرایش های ارثی و عوامل محیطی ایجاد می شود.

در رشد طبیعی، کودکان به مرور یاد می گیرند که نشانه های اجتماعی را به درستی تفسیر کرده و به طور مناسب پاسخ دهند. علت ایجاد اختلال شخصیت اسکیزوئید ناشناخته است، اگرچه ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی، به ویژه در اوایل کودکی، ممکن است در ایجاد این اختلال نقش داشته باشد.

اختلالات شخصیت اسکیزوئید

عوامل خطر

عواملی که خطر ابتلا به اختلال شخصیت اسکیزوئید را افزایش می دهد عبارتند از:

  • داشتن والدین یا بستگان دیگری که دارای اختلال شخصیت اسکیزوئید، اختلال شخصیت اسکیزوتایپال یا اسکیزوفرنی هستند.
  • داشتن پدر یا مادری سرد، غفلت ورزیده یا والدی که پاسخگوی نیازهای عاطفی نیست.

کلامی از مشاوران مکث

به دلیل ماهیت این بیماری، ممکن است احساس کنید که نگه داشتن این مشکل برای خود آسان تر از جستجوی کمک حرفه ای است. حتی اگر به طور کلی تنهایی را ترجیح می دهید مواردی وجود دارد که می توانید برای جلب حمایت از آنها استفاده کنید. پیوستن به یک گروه اجتماعی مرتبط با کار یا سرگرمی را زیر نظر داشته باشید. از آنجا که صمیمیت عاطفی می تواند برای افراد مبتلا به اختلال شخصیت اسکیزوئید چالش برانگیز باشد، ممکن است در چارچوب یک کار شغلی یا تفریحی معاشرت با دیگران راحت تر باشد. این می تواند یک راه عالی برای توسعه روابط اجتماعی باشد بدون اینکه خود را بیش از حد تحت فشار قرار دهید.

اگر عزیزی دارید که به این بیماری مبتلا است، می توانید با اجتناب از قضاوت، صبور بودن و تشویق فرد به دنبال درمان، به او کمک کنید. از تلاش برای تحت فشار قرار دادن فرد به سمت فعالیت ها یا روابطی که باعث می شود احساس ناراحتی یا فشار داشته باشند، خودداری کنید. در عوض، به دنبال فعالیت هایی باشید که می توانید با هم انجام دهید و به سرمایه گذاری عاطفی زیادی احتیاج ندارند.

منبع: verywellmind.com

نظرات کاربران:
بهناز
پاسخ به این نظر
12:22 - 11 مهر 99

عالی بود این مقاله

3 0
F.I
پاسخ به این نظر
11:34 - 19 مهر 99

ممنونم از اطلاع رسانی تون! مشکل من به این شدت نیست ، اما همانطور که اشاره کردید برای تعامل ۲روز در هفته جایی مشغولم که بهم خیلی هم تعامل وحشتناک بنظر برسهوفشار روحی بیاره. خوشحالم کردید که درست حرکت کردم، البته فعلا!

1 0
فرناز
پاسخ به این نظر
03:24 - 29 مهر 99

من از توصیف اسکیزوئید فاصله زیاد دارم، اما بدلیل آسیب هایی که از رو سادگی یا اعتماد از اطرافیان خوردم، ذهنم آلارم میده که این فرد اینکارو کرده، یا این حرفو زده نکنه منظوری داره، مگر خلافش ثابت شه. من هم با این اوصاف باید دارو استفاده کنم؟

0 0
افزودن نظر:
CAPTCHA




ورود / عضویت
صفحه اصلی ذهن و دارو سنجش هوش و استعدادیابی کارگاه ها همکاری با مکث طرف های قرارداد تماس با مکث