22006198 021

افسردگی نامرئی، علائم و درمان آن چیست؟

خیلی بد بد متوسط خوب عالی
(9 رای)
افسردگی نامرئی، علائم و درمان آن چیست؟

تصور کنید که از یک درد مزمن رنج می برید که همواره باعث ایجاد حس ناتوانی در شما میشود. چنانکه با برداشتن هر قدمی، باعث ناراحتی شما شده و بطور مداوم این رنج در اولویت ذهن شما قرار دارد. این تنش درونی که شما در اغلب اوقات با آن به مبارزه می پردازید، باعث میشود تا از نظر انرژی روحی و جسمی دچار فرسایش شوید و در نهایت در انجام فعالیتهای روزانه ناتوان شوید. با همه این اوصاف ممکن است کسانی از بیرون نظاره گر شما باشند و هیچگونه نشانه و علائمی در خصوص تحمل رنج و درد شما مشاهده نکنند. در چنین شرایطی شما از نوعی افسردگی نامرئی در حال رنج بردن هستید.

این عارضه نامرئی نوعی بیماری است که دارای علائم یا نشانه هایی بیرونی نیست. افرادی که به اینگونه بیماریها دچار هستند، ممکن است دارای علائمی مانند درد، خستگی، سرگیجه، ضعف یا اختلالاتی در خصوص سلامت روان باشند. از این رو علیرغم آنکه بسیاری از این شرایط می توانند بر افرادی که رنج می برند تأثیر عمیقی بگذارند اما هیچ نشانه واضح و آشکاری را برای ناظر خارجی بروز نمیدهند.

تا سال 2020، بر اساس گزارش منتشر شده از سوی وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده، 157 میلیون آمریکایی به بیماریهای مزمن مبتلا شده اند. بر اساس آمار اداره سرشماری ایالات متحده 96 درصد از آنها را بیماریهای مزمن نامرئی تشکیل می دهند. همچنین قابل توجه است که بیماریهای نامرئی، زنان را به طور نامتناسبی تحت تأثیر قرار میدهد. این در صورتی است که بسیاری از آنها هنوز توسط ارائه دهندگان خدمات بهداشتی و یا عموم مردم به خوبی و با دقت مورد شناسایی قرار نگرفته اند. این روند ناشناخته ماندن افراد مبتلا به افسردگی نامرئی، احساس انزوا و ناامیدی برای کسانی که از چنین شرایطی رنج می برند را تشدید کرده و افزایش میدهد.

پیشنهاد می کنیم انجام دهید: تست آنلاین سلامت روان

همچنین علاوه بر علائم مختلف یک بیماری مزمن و نامرئی، افرادی که از این بیماریها رنج میبرند، ممکن است ناامیدی، احساس گناه، خستگی و خجالت را نیز تجربه کنند. بیماریهای نامرئی میتوانند همه جنبه های زندگی افراد را از نظر شخصی و حرفه ای تحت تأثیر قرار دهند. همچنین می توانند به شدت بر روند روزمره زندگی آنها تأثیر منفی گذاشته و منجر به انزوای اجتماعی و افسردگی در آنها گردند.

افسردگی نامرئی

علائم افسردگی نامرئی

تقریباً بیشتر افرادی که از بیماریهای نامرئی رنج میبرند، باید از تصورات اشتباه و علائم نادرست در رابطه با بیماری خود فاصله بگیرند و فرآیند تشخیص بیماری را از جنبه های مختلفی با متخصصان این حوزه آغاز نمایند. در اینجا به برخی از علائم متنوعی که ابعاد مختلفی از بیماری را نشان میدهند اشاره کرده ایم.

  • عارضه های نامرئی در اغلب موارد مربوط به فشارها و مشکلاتی است که در ذهن افراد بوجود می آیند. استرس داشتن ممکن است یکی از علائم جدی عارضه نامرئی محسوب شود. با این حال این نمیتواند بدان معنا باشد که چنین چیزی صرفاً یک علت روانی دارد.
  • بی خوابی یکی دیگر از نشانه های افسردگی نامرئی است که فرصت استراحت کردن و کسب آرامش را از افراد سلب میکند.
  • باید این تصور اشتباه را کنار گذاشت که فردی که از خود لذت میبرد، می خندد و در فعالیتهای روزمره شرکت میکند بدون علامت است. بسیاری از مردم یاد گرفته اند که با علائم خود کنار بیایند تا در رویدادها و فعالیتهای مهم به انزوا کشیده نشوند. اما این بدان معنا نیست که آنها واقعاً از احساس خوبی برخوردارند.
  • تمام روز را در خانه گذراندن میتواند یک سبک زندگی و شیوه بسیار لذت بخش به نظر برسد. باید توجه داشته باشیم که بسیاری از افراد اغلب بدلیل درد و رنج شدید، روی یک نیمکت یا بستر تخت قرار میگیرند. آنها در چنین شرایطی که همچون استراحت کردن است، به شدت احساس خستگی می کنند؛ زیرا ناتوانی در مشارکت فعال در جهان پیرامون آنها میتواند موجب احساسی عمیقاً ناامید کننده گردد.
  • کسانی که از دردهای مزمن ذهنی رنج می برند، به سوی اعتیاد نیز کشیده میشوند. این افراد اغلب توسط جامعه پزشکی یک کجرو و بزهکار در نظر گرفته شده و بدین وسیله مورد بدرفتاری قرار میگیرند. در بسیاری از موقعیتها، این افراد به دنبال تهیه داروهای تسکین دهنده خود، با انگ زدن دیگران مواجه شده و به شکلی دچار نوعی طرد و انزوای اجتماعی میشوند.

علائم افسردگی نامرئی

درمان افسردگی نامرئی

برای درمان افسردگی افراد مبتلا میتوان شیوه های متفاوتی در دستور کار قرار داد. ابتدا باید پذیرفت که همه تمایل دارند تا از زندگی لذت ببرند و هیچکس دوست ندارد سربار دیگری باشد. با این حال، افرادی که از بیماریهای مزمن و نامرئی رنج میبرند از حمایت و درک متقابل شما استقبال کرده و از آن قدردانی میکنند. در ادامه مواردی را به عنوان شیوه هایی برای درمان بیماریهای نامرئی مورد اشاره قرار خواهیم داد.

  • اگر می خواهید به افراد مبتلا به بیماری نامرئی کمک کنید باید بپذیرید که الزاماً شما قادر نیستید آنها را بهتر کنید. بلکه این عشق و درک متقابل شماست که آنها به آن نیاز دارند.
  • برای صحبت با آنها و جویا شدن احوال آنها وقت بگذارید. در مورد علائم و درمان سوال بپرسید و صبور باشید. هرچه اطلاعات بیشتری در خصوص او کسب کنید، بهتر می توانید او را درک کنید و همدلی خود را به او اثبات نمایید.
  • در زمان هایی که به شما نیاز دارند در کنارشان باشید و در صورت تمایل خودشان فضا و فرصتی را در اختیارشان قرار دهید تا از خود بگویند. بسیاری از بیماری های مزمن افسردگی نامرئی از نظر اجتماعی منزوی کننده هستند، چرا که افراد در فرآیند این بیماری خانه نشین شده یا همراهان خود را از دست می دهند. از همین رو بودن در کنار آنها و دسترسی آسان آنها به اطرافیانشان یکی از بهترین روش های پشتیبانی و حمایت از این بیماران در راستای بهبودی است.
  • در برابر آنها ناامید نشوید و همواره دارای شخصیتی مقاوم و امیدوار باشید. یکی از بزرگترین چالش های مربوط به بیماری های نامرئی طولانی مدت بودن و تداوم داشتن آن است، از همین رو ممکن است گاهی اوقات این امر برای مراقبین خسته کننده باشد و این می تواند در روند درمانی افراد بیمار اختلال ایجاد کرده و حتی وضع را به مراتب بدتر کند.
نظرات کاربران:
مریم
پاسخ به این نظر
11:29 - 23 شهریور 00

توجه اطرافیان به فرد افسرده خیلی مهمه و اگر درک کنند خیلی حال فرد بهتر میشه

3 0
kiana
پاسخ به این نظر
16:38 - 6 مهر 00

سلام مشکل من اینه که خیلی خیلی احساس افسردگی میکنم اما کسی نمیدونه و منم نمیتونم با کسی حرف بزنم تا حرف میزنم گریم میگیره یا بغضم میگیره واقعا خودمم اصلا از این وضعیت خوشحال نیستم و ناراحتم میکنه فکر میکنم علت اصلی این مشکلات من این هست که دو سال با یک نفر در ارتباط بودم و تموم شد البته یک سال گذشته اما شاید هنوز نتونستم درکش بکنم و دائما افکار مختلف به ذهنم میاد و هر از گاهی دلم برای اون ادم و اون رابطه تنگ میشه من باید چیکار بکنم واقعا حتی اصلا حوصله ندارم که پیش مشاور برم و بخوام براش اتفاقایی که پیش اومده رو بگم... بنظرتون پیش روان پزشک برم بهتر نیست؟؟؟

4 0
مهدیس
پاسخ به این نظر
22:48 - 28 مهر 00

سلام من 1 سال هست افسردگی دارم و ارتباطم با تمام اعضای خانواده قطع شده و اونا هم انگار نمی‌خوان با من باشن اصلا نمیدونم چیکار کنم 13 سالمه و هنوز به هیچ کس چیزی نگفتم مدام دوست دارم تنها باشم اما بهم میگن بیا توی اجتماع و مجبودم ضاهری بخندم و پشت سر گریه میکنم و خودمو زخمی میکنم نمیدونم چیکار کنم

1 1
Farzad
پاسخ به این نظر
16:48 - 4 دی 00

افسردگی یک نوع سرطان خاموشه....سالهاست درگیر درمانم ولی درمان نمیشه و سنم هر چه بیشتر میشه بیماری بیشتر بر من سوار میشه....افسردگی سرطانیه که زنده زنده آدمو میکشه و آدم ثانیه ثانیه آرزوی مرگ میکنه

1 0
زینب
00:04 - 15 اردیبهشت 01

ورزش و روان درمانی و مطالعه و دارو باید خودتون هم کمک کنید

0 0
....
پاسخ به این نظر
17:00 - 13 بهمن 00

من ۱۷ سالمه به همه کمک میکنم جلو همه میخندم طوری که وقتی ناراحتم کسی اصلا متوجه نمیشه میخواستم راه درمان این افسردگی بپرسم اصلا راهی داره ؟

2 0
دكتر الهام روحي
پاسخ به این نظر
11:57 - 17 بهمن 00

من تا به حال اين تشخيص را جايي نديده ام، ممنون ميشم رفرنس تشخيص افسردگي نامرئي را بفرماييد

0 0
شهرام
پاسخ به این نظر
10:45 - 2 فروردین 01

جواب دکتر الهام روحی ۱_به دیگران انگیزه میدی و حرفای انگیزشی میزنی در حالی که خودت از درون نا امیدی ۲_بخاطر شکست های گذشته عذاب وجدان داری و مدام خودت رو سرزنش میکنی. ۳_موقع شروع هر کاری اولش کلی انگیزه داری ولی خیلی زود سرد میشی و رهاش میکنی. ۴_احساس میکنی هیچ کس تو رو به اندازه‌ای که خودت دلت میخواد دوست نداره و با خود مدام کلنجار میری. ۵_توی جمع ، چیزهایی که برای بقیه جالب و خنده‌داره ، برای تو مسخره و بی‌معنیه . ۶_وقتی سرکاری همه کارهاتو انجام میدی،ولی وقتی میای خونه حوصله هیچ کاری رو نداری . ۷_ علاقه زیادی به زندگی نداری،از روی عادت زندگی میکنی و از درون احساس پوچی میکنی . ۸_با دیدن یه فیلم یا خوندن یه مطلب پراز انگیزه میشی ولی خیلی زود دوباره دل سرد میشی (اینها همش نشانه‌های افسردگی نامریی هستن )

0 0
...!
پاسخ به این نظر
16:30 - 11 فروردین 01

سلام.. (عامم می‌دونم یکم طولانی شد ولی لطفاً راه حل بدین...) خب راستش طی این مدت ک کلاس مجازی بوده و بعدش رفتیم مدرسه . قطعا همه خیلی صدمه خوردن مخصوصا از. درس.. و خب طی این مدت خیلی برام عذاب آور بود چون امسال تایید رشته بود و من درسا واقعا ٱفت کرده بود درصورتی ک قبلا نمره هام واقعا عالی بود و خب دبیرا و معلما مخصوصا مشاوره های مدرسه بشدت استرس میدادن برای انتخاب رشته و درس و خب دیگران هم خیلی انتقاد میکردن ازم و کلی فشار روحی روم بود و اصلا حالم اوکی نبود تا یهو تو همین تعطیلات عید کلی اتفاق بد برام افتاد از همه طرف و با همه دوستام قطع ارتباط کردم چون اصلا حالم رو نمیپرسیدن و مهم نبودم براشون برای کوچکترین چیزی ناراحت میشدن چ میگفتن تو خوشت نمیاد از ما چون تو دوران مدارس تو جمعشون یهو ساکت میشدم و میرفتم تو خودم و واقعا دست خودم نبود یهو حالم گرفته میشد به بقیه گفتم و اونا بهم گفتن چیزی نیست عادیه برای دوران نوجوانی... منم توجهی نکردم ولی توی همین تعطیلات هرروز تو خونه بودم هر روز داخل اتاقم بودم و با گوشی ور میرفتم تا روزا سر شن و دیگه اصلا خوشم نیومد ک با مامان بابام برم بیرون همش گیر میدادن ترجیح میدادم تو تنهاییم وقت بگزرونم درصورتی ک قبل کرونا بشدت آدم اجتماعی بودم و کلی دوست داشتم ولی الان هیچکس پیشم نیست و ی حس تنهایی خاصی میکنم با اینکه آدم تقریباً برونگرا هستم..! [ و الان بزرگترین مشکلم درسم هست که هیچ انگیزه ای ندارم و واقعا ب کمک احتیاج دارم :) ] اگر درس اوکی شه قطعا اعتماد بنفس پیدا میکنم و میتونم بقیه اخلاقم رو درست کنم..

0 0
افزودن نظر:
captcha