22004925 - 021

3 منبع رشد مثبت در کودکان و شاد کردن آنها

خیلی بد بد متوسط خوب عالی
(4 رای)
3 منبع رشد مثبت در کودکان و شاد کردن آنها

آیا تا به حال به این فکر کرده اید که چطور فرزندمان را شاد و علاقمند به زندگی پرورش دهیم؟ پاسخ چندان ساده نیست. تحقیقات نشان داده 3 چیز میتواند تغییراتی عمده در این راه ایجاد کند. اول اینکه کودکان به تجربیاتی مثبت در زندگی نیاز دارند که آنها را درگیر فعالیت هایی پرمعنی بکند. دوم، آنها به بزرگسالانی نیاز دارند که آنها را باور داشته باشند و بر آن اساس به آنها کمک کنند و در آخر آنها به خانواده، مدرسه و جامعه ای نیاز دارند که بتوانند از آنها الگو گرفته و ارزش ها را از طریق آنان درونی کنند.

شاخه در حال رشد پرورش مثبت کودکان مشغول پیدا کردن راههایی برای پرورش ذهنی سالم بیشتر است به جای اینکه صرفاً بر اصلاح کردن یا درمان کمبودهای رشدی تمرکز داشته باشد.(پرورش مثبت به رویکردی اشاره دارد که بهزیستی کودکان و افزایش توانایی های آنها را مد نظر دارد و بر درمان اختلالاتی که در جریان رشد رخ می دهد بی ارتباط است).

هدف این شاخه درگیر کردن کودکان در فعالیت ها و روابط مثبتی است که به پیشرفت آنها در زندگی کمک می کند. پژوهشی با عنوان «تغییر دهندگان فردا: اصلاح قدرت شهروندی برای نسل جدید» بر افراد نوجوانی تمرکز دارد که باید در آنها اشتیاق و میل برای فعالیت های اجتماعی پرورش پیدا کند. آنها جهانی را در مقابلشان می بینند که می خواهند در آن تغییر ایجاد کنند. آنها می دانند که با مهربانی هایی هرچند کوچک میتواند به به دیگران کمک کنند. آنها سه چیز را به طور مشترک دارند.

/// شماره های تماس ///

1. تجربه های پرمعنی در پرورش کودک

فارغ از اینکه کودکان در چه خانواده ای بزرگ می شوند (فقیر یا ثروتمند)، به تجربیاتی مثبت بیرون از کلاس های درس و مدرسه نیاز دارند تا به زندگی آنها معنی ببخشد. این تجربیات می تواند ورزش، موسیقی، هنر یا هر فعالیت دیگری باشد. فقط این مهم است که این فعالیت ها را خود کودک آزادانه انتخاب کرده باشد. کودکان زمانی که میزانی از چالش در مقابلشان باشد بهتر یاد می گیرند. این است که باید این فعالیت ها موقعیتی برای فائق آمدن بر موانع موفقیتشان ایجاد کند.

کودکان زمانی چیزی را می پذیرند که در دنیای واقعی با آن دست و پنجه نرم کرده باشند، یاد گرفته باشند که با دیگران تعامل کنند و حل مسئله را تمرین کرده باشند و بسیاری از مهارت های دیگر که برای موفقیت در زندگی لازم است. فعالیت های چالش برانگیز ابتکار و قریحه آنها را پرورش می دهد. فعالیت های اجتماعی این موقعیت را در اختیار کودکان قرار می دهد تا با افرادی با پیشینه های مختلف معاشرت کرده و دریابند که در چه موقعیتی هستند.

منبع رشد مثبت و پرورش کودکان

2. بزرگسالان حمایت کننده

علاوه بر والدین خوب، کودک به بزرگسالانی نیاز دارد که در مراحل رشد از او حمایت کنند. در حقیقت، پدربزرگ و مادربزرگ، خاله ها و عموها، دایی ها و عمه ها، معلم ها، روحانیون، مربیان و هر کسی که در زندگی آنها هست نقشی بسیار مهم دارند. آنها به کودکان کمک می کنند که خودشان را باور کنند. مخصوصاً در سنین نوجوانی، آنها به بزرگسالانی حمایت کننده نیاز دارند که بیرون از هسته اصلی خانواده شان باشد و به آنها در یافتن هویتشان کمک کند.

زمانی که شما در برخورد با کودکان و نوجوانانی هستید که فرزند شما نیستند، فرصتی دارید تا بدون قضاوت کردن و یا تشویق کردن به آنها گوش کنید و آنها را جدا از دستاوردهایشان بشناسید. به آنها علاقه ای واقعی در مورد اینکه چه کسی هستند نشان دهید. مربیان باید با فکر، با ملاحظه و ساکت باشند و به آنها یادآوری کنند چه کسی هستند، به آنها ایمان داشته باشند و به انتخاب آنها اعتماد داشته باشند بدون اینکه به آنها بگویند چه کاری بکنند یا نکنند.

3. ارزش های مثبت

نوجوانان باید بزرگسالانی را در کنار خود داشته باشند که از سنین کودکی ارزش های مثبت را به آنها تزریق کنند. کودکان بیشترین چیزها را از خانواده هایشان یاد می گیرند اما بسیاری از اوقات از طریق مدرسه، کلیسا (مراکز مذهبی)، ورزش ها و سایر فعالیت های پس از مدرسه نیز که در آنها بزرگسالان مشغول فعالیت هستند نیز الگو می گیرند. ارزش های مثبتی مثل کنجکاوی، عشق به یادگیری، کمال، مهربانی، عدالت، کار گروهی، تواضع و فروتنی و قدرشناسی به تصادف در کودکان رشد نمی کنند. نه تنها هر کاری که ما می کنیم الگویی برای این ارزشهاست، بلکه مهم است در مورد این ارزش ها از دوره کودکی تا نوجوانی با آنها صحبت کرده و بحث کنیم.

یکی از راه های رشد این توانایی ها در کودکان، تشکر و قدردانی از آنها در مواقعی است که با محبت، عدالت و یا همدلی رفتار می کنند. با تشکر به صورت خاص از کودکان (تشکر به خاطر کاری خاص در موقعیتی خاص و مشخص) ما از تواناییهای خاص کودک که درونی است قدردانی کرده ایم نه از چیزی که در مدرسه یا هر جای دیگر به آن دست یافته است. این کار ارزش ها را برای کودکان درونی می کند.

رشد مثبت در کودکان

هر کسی با توجه به چند نکته می تواند در رشد مثبت کودکان تاثیر داشته باشد:

  • با کمک به آنها برای برخورد با موضوع مهم «من کیستم و یا چه چیزی برایم مهم است» به زندگیشان معنی بدهیم.
  • با تشویق فارغ از قضاوت برای اینکه خودشان را باور کنند به آنها کمک کنیم.
  • الگویی باشیم که به کمک آن ارزش هایی مثل مواظبت از دیگران، دلسوزی و همدلی را بیاموزند.

این سه منبع رشد مثبت زندگی کودکان را غنی می کند، به رشد احساسی و اجتماعی آنها کمک می کند و آینده ای پر از امید را برای آنها به تصویر می کشد.

نظرات کاربران:
مسی
پاسخ به این نظر
23:14 - 13 مهر 99

من موضوع قدردانی رو حس کردم.چند شب پیش بیمار بودم و مجبور شدم آمپول تزریق کنم. دختر ۳ ساله ام مرا بوسید و با صدای دل انگیزش پرسید: مامان خوبی!

2 0
افشین
پاسخ به این نظر
11:22 - 14 مهر 99

من خواهری دارم که به اجبار پسرش را به دبیرستان انسانی فرستاده ، در صورتیکه علاقه نوجوان به موسیقی است. فکر نمیکنید این تحکم انتخاب رشته باعث تباهی و زمان جبران ناپذیر نوجوان شود؟

1 1
هانی
پاسخ به این نظر
11:31 - 14 مهر 99

کودکی ۹ ساله دارم که بسیار باهوش است ، من به موسیقی فرستادمش، استادش میگوید پسر مستعدی است که ظرف ۱۰ دقیقه آموزش میبیند اما فقط صرف اینکه از شر کلاس خلاص شود. با توجه به اینکه شما اشاره به آموزش هنر کردید ، من به ادامه کلاسش اصرار کنم؟

0 2
فتانه
پاسخ به این نظر
11:39 - 14 مهر 99

با سلام. شما برای رشد کودک ، به نیاز کودک به تجربه های پر معنی و تعامل با دیگران برای حل مسئله کردید، آیا هر دوی این امر انتزاعی نیستند؟ درک کودک فقط در حوضه مسائا قابل دسترس و عینی است.

0 1
سحر
پاسخ به این نظر
11:49 - 14 مهر 99

ای آقا! بعضی پدر مادر متاسفانه کاستیهای انتخاب خودشون رو ، به اجبار رو بچه هاشون پیاده میکنن، و این امر نسل به نسل ادامه داره! ظاهرا اولیا باید خودشون ی دوره درمان رو شروع کنن !

1 1
فتانه
پاسخ به این نظر
12:03 - 14 مهر 99

سلام افشین خان! اتفاقا منم با این مسئله شما در گیر بودم.۱۶ سال پیش به خواهرم گفتم که پسرش رو به هنرستان موسیقی بفرست کسر شئنش شد! ۴ سال دبیرستان و ۵سال مدیریت هتل داری خوند. بعبارتی ۹ سال گند زد به روح و روان پسرش! اما با حمایت من و اراده قوی خودش، و اساتید برجسته، الان رتبه ۱۰ آهنگسازی موسیقی دانشکده هنر شده، بعبارتی شاخ قول شکسته ب. میدونم سخته شاهد از دست رفتن روان جگر گوشه، اما الان بهترین راه اینکه با ترفند کلامی پیشنهاد کنید با ی مشاور صحبت کنه ، هنوز جای جبران هست

2 0
س
پاسخ به این نظر
12:12 - 14 مهر 99

ی مدت خانواده ها کلاسور زیر بغل بچه هاشون میذاشتن، وقتی دیگران میپرسیدن دخترت کجاست، میگفتن: بچه م میره کلاس زبان. الانم میپرسن بچه ت چیکار میکنه؟ میگن: میره کلاس موسیقی. البته فقط "افه کلاس" ! با یک پیانو گنج سالن! تو رو خدا دستهای سنگینتونو از سر بچه هاتون بردارید، بزارید رو سر خودتون اگه خوبه!

2 0
افزودن نظر:
CAPTCHA




ورود / عضویت
صفحه اصلی ذهن و دارو سنجش هوش و استعدادیابی کارگاه ها همکاری با مکث طرف های قرارداد تماس با مکث