22006198 021

گلوبوس پالیدوس در کدام قسمت مغز قرار دارد؟

خیلی بد بد متوسط خوب عالی
(2 رای)
گلوبوس پالیدوس در کدام قسمت مغز قرار دارد؟

گلوبوس پالیدوس که ساختاری در عقده های قاعده ای است در زیر قشر مغز و در مجاورت ساختاری به نام پوتامن یافت می شود. در واقع، تا نیمه اول قرن نوزدهم، گلوبوس پالیدوس و پوتامن یک ساختار در نظر گرفته می شدند که در مجموع به عنوان هسته عدسی شکل نامیده می شد.

با این حال، در اوایل دهه 1800 یک پزشک آلمانی به نام کارل بورداخ اشاره کرد که بخش داخلی هسته عدسی شکل، ظاهر رنگ پریده مشخصی دارد (به دلیل تعداد زیاد آکسون های میلین دار درون آن). او این بخش از هسته را گلوبوس پالیدوس یا «جسم رنگ پریده» نامید. گلوبوس پالیدوس معمولاً به دو بخش تقسیم می شود، بخش داخلی گلوبوس پالیدوس و بخش خارجی گلوبوس پالیدوس.

کارکرد گلوبوس پالیدوس چیست؟

گلوبوس پالیدوس بخشی از عقده های قاعده ای در نظر گرفته می شود، گروهی از هسته ها که بیشتر به خاطر نقششان در حرکت شناخته می شوند (اگرچه آنها در انواع عملکردهای شناختی و عاطفی نیز دخیل هستند). در حالیکه نقش دقیق عقده های پایه در حرکت هنوز به طور کامل شناخته نشده است، یک فرضیه رایج نشان می دهد که عقده های پایه برای تسهیل حرکات مورد نظر مهم هستند و در عین حال حرکاتی را که نامطلوب یا متناقض با یک حرکت مورد نظر هستند مهار می کنند.

هسته های مختلف در عقده های قاعده ای (که شامل دمدار، پوتامن، گلوبوس پالیدوس، ماده سیاه و هسته زیر تالاموس می شود) نقش های مشخصی را در این نوع مهار و تسهیل حرکت ایفا می کنند. برای مثال، دمدار و پوتامن، اطلاعاتی را از قشر مغز در مورد حرکاتی که می خواهید انجام دهید دریافت می کنند. آنها به عنوان هسته های ورودی اصلی عقده های پایه عمل می کنند.

گلوبوس پالیدوس، از سوی دیگر، یکی از هسته های خروجی اصلی عقده های قاعده ای (دیگری ماده سیاه پارس رتیکولاتا) است. بنابراین، نورون ها گلوبوس پالیدوس را ترک می کنند و مسیری را تشکیل می دهند (از طریق یک رله در تالاموس) که می تواند بر نورون های قشر حرکتی که مسئول شروع حرکات هستند تأثیر بگذارد. از طریق این مسیر است که تصور می شود عقده های پایه قادر به تنظیم رفتار حرکتی هستند.

نورون های گلوبوس پالیدوس عمدتاً از انتقال دهنده عصبی GABA استفاده می کنند که معمولاً اثرات مهاری بر سایر نورون ها دارد. بنابراین، خروجی گلوبوس پالیدوس (و به طور کلی گانگلیون های پایه) بازدارنده است. تصور می شود که این خروجی بازدارنده تا حدودی پیوسته رخ می دهد و برای سرکوب حرکات ناخواسته عمل می کند. مدارهای مختلف درون عقده های پایه می توانند فعالیت مهاری گلوبوس پالیدوس را تعدیل کنند و از این طریق می توانند حرکت را تسهیل یا سرکوب کنند.

به عنوان مثال یک مدار که به عنوان مسیر مستقیم شناخته می شود، شامل نورون های GABA است که از دم و پوتامن (که در مجموع به عنوان مخطط شناخته می شوند) به سمت گلوبوس پالیدوس حرکت می کنند. هنگامی که جسم مخطط سیگنالی از قشر مغز دریافت می کند که حرکتی مورد نظر است، آن نورون های GABA فعال می شوند و فعال شدن آنها منجر به مهار نورون ها در گلوبوس پالیدوس می شود. این یک پایان مختصر به مهار حرکت گلوبوس پالیدوس می دهد و امکان وقوع حرکت را فراهم می کند. تصور می شود که این مدار عمدتاً بخش داخلی گلوبوس پالیدوس را درگیر می کند.

گلوبوس پالیدوس

نقش ساب تالاموس

مدار دیگری که به نام مسیر غیر مستقیم شناخته می شود، می تواند اثر معکوس داشته باشد و مهار حرکت را افزایش دهد. این مدار شامل هسته ای به نام هسته ساب تالاموس است که می تواند اثرات مهاری گلوبوس پالیدوس را تقویت کند. به طور معمول، هسته ساب تالاموس توسط نورون هایی که از بخش خارجی گلوبوس پالیدوس گسترش می یابند مهار می شود، اما در مسیر غیرمستقیم سیگنال دهی سرکوب می شود. این منجر می شود که هسته ساب تالاموس فعالیت بخش داخلی گلوبوس پالیدوس را تسهیل می کند، که باعث افزایش مهار حرکت می شود.

با توجه به نقش اصلی آن در عملکرد عقده های پایه (و در نتیجه در حرکت)، شاید تعجب آور نباشد که ناهنجاری در فعالیت گلوبوس پالیدوس با اختلالات حرکتی مانند بیماری پارکینسون و بیماری هانتینگتون مرتبط باشد. اما اخیراً، دانشمندان علوم اعصاب شروع به بررسی نقش گلوبوس پالیدوس در شناخت و احساسات و همچنین نقش بالقوه آن در اختلالات غیرحرکتی مانند افسردگی کرده اند. به عنوان مثال، تصور می شود که گلوبوس پالیدوس ممکن است با پاداش و انگیزه درگیر باشد. بنابراین، ادامه تحقیقات احتمالاً عملکردهای دیگری را برای گلوبوس پالیدوس آشکار می کند که بسیار فراتر از ارتباط معمول آن با حرکت است.

در صورت آسیب گلوبوس پالیدوس چه اتفاقی رخ می دهد؟

آسیب یا بیماری در این قسمت از مغز ممکن است منجر به علائم آتتوز شود. عقده های قاعده ای مسئول صاف کردن حرکات عضلانی و هماهنگی تغییرات در وضعیت بدن هستند. هنگامی که آنها قادر به کنترل تکانه های عصبی به درستی نباشند، حرکات عضلانی ناهماهنگ ممکن است رخ دهد.

اختلال آتتوز یا فلج آتتوئیک چیست؟

آتتوز یک اختلال عملکرد حرکتی است. با حرکات انقباض غیرارادی مشخص می شود. این حرکات ممکن است پیوسته، آهسته و چرخشی باشند. آنها همچنین ممکن است حفظ یک وضعیت متقارن و پایدار را دشوار کنند. با آتتوز، همان مناطق بدن به طور مکرر تحت تأثیر قرار می گیرند که معمولاً شامل دست ها، بازوها و پاها می شوند. گردن، صورت، زبان و تنه نیز می توانند درگیر شوند.

در حالیکه آتتوز ممکن است مداوم باشد، می تواند با تلاش برای کنترل حرکت بدتر شود. به عنوان مثال، اگر فردی که به این عارضه مبتلا است، بخواهد روی صفحه کلید کامپیوتر تایپ کند، ممکن است در کنترل محل فرود انگشتان و مدت زمان ماندن انگشتانش دچار مشکل شود.

گلوبوس پالیدوس در مغز

درمان آتتوز یا فلج آتتوئیک چیست؟

درمان اختلال حرکتی بر علت اصلی تمرکز دارد. اگر وضعیتی که منجر به حرکات نامنظم عضلانی می شود درمان شود، علائم همراه باید کاهش یا از بین برود.

گاهی اوقات ممکن است از درمان های خاصی برای کاهش شدت حرکات جدا از سایر درمان ها استفاده شود که شامل موارد زیر است:

  • داروهای ضد دوپامین: داروهایی که اثر هورمون را بر روی مغز سرکوب می کنند.
  • تزریق بوتاکس: درمانی که ممکن است به طور موقت اعمال غیرارادی عضلات را محدود کند.
  • کاردرمانی: تمرین عضلانی برای بازیابی کنترل.

منبع: neuroscientificallychallenged.com

افزودن نظر:
captcha