22006198 021

درمان اختلال وسواس موکنی یا تریکوتیلومانیا

خیلی بد بد متوسط خوب عالی
(35 رای)
درمان اختلال وسواس موکنی یا تریکوتیلومانیا

اختلال وسواس موکنی یا تریکوتیلومانیا که پیش از این در گروه اختلالات عدم کنترل تکانه بود به دسنه اختلالات وسواسی رفته است و نزدیک ترین اختلال به آن از جهت درمان تریکوتیلومانیا اختلال پوست کنی میباشد. وسواس موکنی، اختلالی روانپزشکی است که علی رغم داشتن عوارض متعدد جسمانی، عصبی و اجتماعی، کمتر مورد تشخیص و درمان قرار گرفته است. نام دیگر اختلال وسواس موکنی، تریکوتیلومانیا است که این اصطلاح را فرانسوا آلوپو، پزشک متخصص پوست فرانسوی، در سال ۱۸۸۹ مطرح کرد.

اختلال وسواس موکنی زمانی بسیار نادر محسوب میشد و به غیر از علائم آن، اطلاعات زیادی از آن در دسترس نبود ولی امروزه اختلال وسواس موکنی شایع تر شده است. در فیلم یاغی نقش رحمان که برادر بهرام است فردی با داشتن اضطراب زیاد و وسواس موکنی نشان داده شده است. اختلال وسواس موکنی به اختلال وسواسی اجباری و اختلال کنترل تکانه شبیه است زیرا قبل از مو کندن تنش شدیدی در فرد ایجاد می شود و پس از آن این تنش آرام می گیرد و احساس سبکی به فرد دست میدهد. البته گاهی این تکانه وسواسی یک خوشه از مو را در بر می گیرد نه یک یا دو موی ابرو، سر و یا صورت.

کدام قسمت بدن بیشتر دچار حملات وسواس موکنی می شود؟

صورت اولین قسمت مورد تهاجم در بیماری موکنی است. اختلال وسواس موکنی یک اختلال روانپزشکی است که در راهنمای تشخیصی آماری اختلالات روانی زیر مجموعه اختلالات وسواسی اجباری و اختلالات مرتبط با آن دسته بندی می شود که فرد با وجود تلاش های بسیار برای کم کردن و یا متوقف کردن موکنی خود، نمی تواند نسبت به کندن موهای سر، ابرو، مژه و یا دیگر جاهای بدن خود مقاومت زیادی کند.

اختلال وسواس موکنی معمولاً به یک یا دو جای بدن محدود شده و غالباً فرد، موی سر خود را می کند. گرچه برخی به جای کندن موی سر خود، موی مژه، ابرو و یا حتی ریش و سبیل خود را میکنند. اختلال وسواس موکنی نوعی اختلال کنترل تکانه است به طوری که فرد تنش و اضطراب درونی خود را با کندن موهای خود تخلیه می نماید.

کندن مو از صورت میتواند منجر به برداشت کامل یا جزئی ابروها و مژه ها شود، در حالی که کندن مو از پوست سر می تواند درجات مختلفی از ریزش مو ایجاد کند. کندن مو و عوارض ناشی از موکنی باعث ناراحتی فرد میشود و به تبع آن وی در محل کار، مدرسه و یا دانشگاه نیز حاضر نمیشود. در نهایت این اختلال می تواند به عملکرد اجتماعی و شغلی، تحصیلی و یا حتی ارتباطی فرد وسواسی آسیب های جدی وارد کند.

اختلال وسواس موکنی

برای برخی از افراد، علائم اختلال موکنی قابل کنترل است، در صورتی که برای برخی دیگر، این علائم شدیدتر است و می تواند کاملاً زندگی فرد را مختل کند. معمولا افرادی که موکنی دارند از سایر اختلالات وسواسی دیگر نیز رنج میبرند.

علائم اختلال وسواس موکنی

یکی از ویژگی های اصلی اختلال وسواس موکنی، کندن موی خود فرد به طور مداوم است. کندن مو میتواند در هر منطقه از بدن که در آن مو رشد می کند، رخ دهد به طوری که شایع ترین قسمت ها عبارتند از؛

  • پوست سر
  • ابرو
  • مژه ها
  • سیبیل
  • ریش
  • موهای زائد
  • موهای

همچنین قسمت هایی از بدن که کمتر شایع هستند شامل موهای بالاتنه، مناطق شرمگاهی و یا زیر بغل فرد است.

دیگر نشانه های اختلال وسواس موکنی

  • تلاش های مکرر فرد برای کاهش یا توقف کندن موها.
  • کندن مو باعث ایجاد پریشانی و اختلال در فعالیت های اجتماعی، شغلی و یا دیگر زمینه ها میشود.
  • افزایش احساس تنش قبل از کندن مو و یا هنگامی که فرد تلاش می کند در برابر کندن موهای خود مقاومت کند.
  • یک احساس آرامش و تسکین تنش پس از کندن موها.
  • از دست دادن قابل توجه موها.
  • بازی کردن با موهای کنده شده یا بازی کردن با آن ها روی صورت یا پوست بدن.
  • گاز گرفتن، جویدن یا خوردن موهای کنده شده.
  • کندن برخی از انواع مو و پشم(مثل پشم فرش).
  • کندن مو اغلب در مکان خصوصی انجام می شود.
  • موکنی نباید ناشی از سوء مصرف مواد و یا مشکلات پزشکی دیگر مانند بیماری های پوستی باشد. به خصوص هنگام مصرف مواد مخدر که با خاش پوست و یا مصرف کوکائین که با توهم پوستی همراه است.
  • علائم این بیماری را با اختلال روانی دیگری نمی توان تشخیص گذاری کرد.

اختلال وسواس موکنی معمولاً با اختلالات خلقی، اضطرابی، اختلال خورد و خوراک، انواع اختلال های شخصیت(مخصوصاً اختلال شخصیت خودشیفته، اختلال شخصیت مرزی (BPD) و وسواسی اجباری OCD) همزمانی قابل توجهی دارد. بین اختلال تریکوتیلومانیا و سوءمصرف مواد ارتباط چندانی مشاهده نشده است.

اختلال موخواری

موخواری نیز ممکن است بعد از موکنی صورت بگیرد که در این صورت از عوارض جانبی آن میتوان به تشکیل گلوله هایی از مو در معده و روده های فرد و مسدود شدن آنها اشاره کرد.

اغلب کسانی که مشکل اختلال وسواس موکنی دارند، ترجیح می دهند که آن را از دیگران پنهان کنند. اختلال وسواس موکنی در کارکرد فرد در زمینه های مختلف زندگی مشکلات زیادی را ایجاد می کند؛ به طوریکه آنها نمی توانند بدون پوشاندن مناطقی از سر، صورت و بدن خود که موهای آن را کنده اند، در اجتماع ظاهر شوند. آنها از ورزش اجتناب می کنند و حتی به استخر هم نمیروند. از آن جایی که زمان زیادی را صرف کندن موهای خود می کنند، دائما زمان قرار ملاقات ها تأخیر دارند.

درمان اختلال وسواس موکنی

اختلال وسواس موکنی یا تریکوتیلومانیا موجب احساس گناه در فرد می شود که این احساسات، موجب شرم و خجالت شده و به علت ترس از قضاوت دیگران فرد از تعاملات اجتماعی دوری می کند و تمایل پیدا می کند که بیشتر در خلوت خود باشد. این تنهایی و اجتناب از تعاملات اجتماعی موجب تجربه افکار منفی می شود و این افکار زمینه ساز اضطراب و افسردگی در فرد میشوند. در نهایت اضطراب ناشی از افکار منفی موجبات موکنی بیشتر را فراهم می آورد.

نرخ شیوع اختلال موکنی

به علت مخفی کاری، شرم و خجالت مبتلایان به وسواس موکنی شیوع این اختلال ممکن است کمتر از حد واقعی آن تخمین زده شود. معیارهای تشخیصی این اختلال از لحاظ سن شروع علائم، شدت و نسبت مردان و زنان با یکدیگر متفاوت اند.
جدی ترین و مزمن ترین نوع این اختلال معمولاً در اوایل و یا اواسط نوجوانی شروع می شود و درصد شیوع آن از ۰/۶ تا ۴/۳ درصد در جمعیت غیربالینی تخمین زده می شود. به علاوه نسبت شیوع آن در زنان نسبت به مردان ۱۰ برابر است که البته ممکن است تعداد مردان بیشتر باشد، چرا که مردان بیش از زنان اختلال خود را پنهان می کنند. احتمال بروز این بیماری در تک فرزندان و فرزندان ارشد خانواده بیشتر است.

علل ابتلا به اختلال موکنی

علل ابتلا به اختلال موکنی گسترده است به گونه ای که این اختلال به اختلالی چند علیتی شناخته می شود. ولی بیش از یک چهارم موارد این اختلال پس از یک رویداد استرس زا شروع می شود. مشکلات رابطه مادر و کودک، ترس از تنها ماندن و مرگ یکی از عزیزان معمولاً زمینه ساز بروز این اختلال است و از عوامل اصلی سهیم در این عارضه محسوب می شوند.

ارتباط اختلال موکنی با اختلال استرس پس از تروما (PTSD)

طی یک پژوهش بر روی افراد مبتلا به اختلال موکنی که برای درمان مراجعه کرده بودند، مشخص شد که 76% از مبتلایان، حداقل یک بار یک رویداد تروماتیک(رویدادی که به فرد استرس زیادی را منتقل می کند مثل خطر مرگ، تجاوز)را در زندگی خود تجربه کرده اند و 19% آن ها به اختلال تروما پس از سانحه PTSD هم مبتلا بوده اند. بسیاری از این افراد برای کم کردن استرس و سایر علائم PTSD، به موکنی روی می آورند.

درمان اختلال وسواس موکنی یا تریکوتیلومانیا

معمولاً برای درمان اختلال وسواس موکنی یا تریکوتیلومانیا نیاز به همکاری روان پزشکان، روانشناسان و متخصصان پوست و مو وجود دارد. از آن جایی که اضطراب یکی از عوامل مهم در ناتوانی فرد مبتلا در کنترل تکانه مو کندنش است از داروهای ضد اضطراب استفاده می شود.

در روان درمانی از تکنیک های رفتار درمانی مانند؛ دارودرمانی، DBT بیوفیدبک، CBT، رفتار درمانی با تکنیک حساسیت زدایی و معکوس سازی عادت استفاده می شود. به علاوه رواندرمانی های مبتنی بر بینش نیز در درمان موارد مزمن این بیماری موثر واقع می شود. ضمناً درمان هیپنوتیزمی نیز در درمان اختلالات پوستی این بیماران کمک های شایان ذکری می نماید چرا که طبق آنچه نشان داه شده است، پوست به تلقین های هیپنوتیزمی پاسخ می دهد.

سخن آخر

بعضی از مراجعین پس از چند جلسه روان درمانی آموزش می بینند که علایم و تکانه های خود را کنترل کنند ولی متأسفانه برخی دیگر نیاز به درمان های عمیق تر و طولانی تری دارند. بسیار مهم است که با مشاهده علائم این بیماری در اولین فرصت به متخصص روانشناس بالینی و روانپزشک مراجعه کنید و تا بهبود کامل زیر نظر وی باشید. در نظر داشته باشید اگر این وسواس پوست کنی یا موکنی در شما وجود دارد پیامی ناهشیار از مغز است که نشان دهنده مشکلی در روان میباشد که باید آن را پیدا و درمان کرد.

نظرات کاربران:
ناهید
پاسخ به این نظر
15:56 - 24 شهریور 00

سلام خسته نباشید پسر 13 ساله ی من دایما موهاشو میکنه و گاها توی دهنش میذاره و هر بار هم ازش میخام این کارو نکنه عصبانی میشه و متاسفانه تا حرف مشاور و درمان میاد پرخاشگری میکنه هیچ راهی نمیذاره تا این موضوع درست بشه و باعث شده که قسمتای زیادی از سرش مو نداشته باشه و بخاط همین بچه ها تو مدرسه اذیتش میکنند و باهم بحث و دعوا میکنند چند بار دیدم که از مدرسه اومده دستاشو از عصبانیت مشت کرده یا زنگ زدن گفتن تو مدرسه دعوا کرده . ایا راهی هست که بشه راضیش کرد پیش دکتر بره . اصلا درس نمیخونه و خیلی هم زود استرس میگیره

0 0
zahra asghari
15:25 - 31 شهریور 00

ببینید منم یکی از فامیلامون رو دیدم تقریبا مشکلش مثل شما بود و تا جایی که یادمه اول بچه رو برد روان پزشک دارو خورد یکم که بهتر شد بردش پیش روانشناس در کنار دارو وقتی راضی نمیشه بیاد یعنی کلا بی قراره دیگه دارو اثرش سریع تره بخاطر همین بهتره ولی نگران نباش خوب میشه فقط باید خیلی پیگیری کنی ول نکنی ایشالا درست میشه

0 0
فرانک
پاسخ به این نظر
13:52 - 14 مهر 00

سلام من 3 سال درگیر این اختلال بودم و از جایی شروع شد که تو خیابون مورد حمله چند نفر قرار گرفتم و بعد از اون دچار استرس شدید شدم و شروع کردن به کندن موهای سرم و بزرگترین اشتباهم این بود که زودتر برای درمان مراجعه نکردم و وقتی مراجعه کردم که موهای سرم خیلی کم شده بود اما خب بالاخره رفتم پیش روانشناس و درمان گرفتم و بعد هم پیش دکتر پوست و مو رفتم و وضعیت موهام بهتر شد اما خب مثل اول که نشده و بعید هم میدونم بشه اگر شماهم دچار این اختلال هستید بهتون توصیه میکنم هرچه زودتر برای درمان برید تا بیشتر زیبایی خودتونو از بین نبردید

0 0
farideh
10:57 - 20 مهر 00

سلام خوندن نظرتون برام جالب بود چون منم تجربه ای مشابه شما دارم و بعد از یه اتفاق شروع به کندن موهای سرم و ابروهام کردم اما هنوز دارم ادامه میدم و جسارت رفتن پیش روانشناسو ندارم اما واقعا انگار دیگه زیبایی نمونده برام و بیشتر استرس دارم که برم و خوب نشم هم وسواسی که دارم و هم موهایی که از دست دادم فکر کنم افسردگی هم گرفتم نمیدونم چجوری باید خودمو راضی کنم که پیش روانشناس برم کلافه ام

0 0
کیمیا
پاسخ به این نظر
10:52 - 16 آبان 00

سلام یکی از دوستان من به تازگی دچار یه بیماری بدی شده و استرس خیلی زیادی داره و جدیدا دیدم که موهای سرش نقطه نقطه انگار ریخته اول فکر کردم بخاطر بیماریشه ولی بعدا خودم تحقیق کردم دیدم ربطی به بیماریش نداره و بعدا هم متوجه شدم که خودش موهای سرش رو میکنه. خیلی ناراحتم بخاطرش بنظرتون من چطور میتونم به دوستم کمک کنم؟

0 0
مژده
14:00 - 20 آبان 00

به نظر من اول باهاش صحبت کنید این نگرانی رو بهش نشون بدید. همین که بدونه شما انقدر به فکرش هستید میتونه براش مفید باشه و احساس خوشحالی پیدا کنه و احساس تنهایی نکنه وقتی باهاش صحبت کردید بهش پیشنهاد بدید که بخاطر حال روحیش دررابطه با این بیماری با یه روانشناس صحبت کنه و این میتونه بهش کمک کنه در کل سعی کنید اینو زیاد بهش نشون بدید که کنارش هستید و براتون انقدر ارزشمنده

0 0
مهرنوش
پاسخ به این نظر
20:14 - 25 آبان 00

سلام عزیزان. بنده خدایی از اقوام همسرم باهام درد و دل میکرد و ازم خواسته کمکش کنم. وقتی استرس میگیره یا به فکر میره موهاشو میکنه. من بهش گفتم بره مشاوره و دکتر پوست و مو. ولی واسه خودم جالبه بدونم درمان داره؟؟؟ دلم براش سوخت. نوجوونه. میتونم بازم کمکش کنم؟؟؟ کسی بوده که درمان شده باشه یا جای خوبی کسی میشناسه برای درمان این اختلال بنده خدا موهاش داره میریزه و خیلی نگرانه

0 0
متین
پاسخ به این نظر
15:21 - 5 دی 00

من تا 1 سال پیش داشتم نبود که یک بار در هفته اینطوری بود که من هر 1 ساعت از زندگیم ربع ساعتش داشتم موهام رو میکندم مو هام خیلی پر پشت بودن هر جا میرفتم حسرت مو هام رو میخوردن جوری بود که میخواستم یک ساعت و نیم طول میکشید من بخاطر استرس درسم مبتلا شدم مامانم میگفت دیوانه تو جمع مسخرم میکرد یه روز خیلی گریه کردم رفتم توی آینه موهامو از فرق باز کردم تازه فهمیدم چه خبر اندازه یک نلبکی وسط سرم مو نداشتم بقیه جا ها هم خیلی کم شده بود اون روز خیلی گریه کردم دیگه میخواستم به هر جوری شده ترک کنم و مراجعه کردم به روانشناس و روانپزشک و خیلی بهترم الان

0 0
افزودن نظر:
captcha