سکسومنیا نوعی پاراسومنیا است. پاراسومنیا اختلالات خوابی است که با رفتارها، حرکات یا احساسات ناخواسته در خواب مشخص می شود. سکسومنیا باعث می شود افراد در هنگام خواب اعمال جنسی مانند خودارضایی یا رابطه جنسی انجام دهند. کارشناسان مطمئن نیستند که چه تعداد از افراد دچار خواب آلودگی جنسی هستند. یکی از مراکز اختلال خواب دریافت که 8 درصد از بیمارانشان علائم سکسومنیا را نشان می دهند. با این حال، افراد ممکن است ندانند که این عارضه را دارند مگر اینکه شخص دیگری متوجه رفتار آنها شود. مواجهه با سکسومنیا می تواند برای کسانی که آن را تجربه می کنند نگران کننده باشد. خوشبختانه این یک اختلال قابل درمان است. برای بسیاری از افراد مبتلا به این مشکل، داروها و تغییر شیوه زندگی به توقف رفتارهای ناخواسته در شب کمک می کند.
سکسومنیا نوعی اختلال خواب است که باعث می شود فرد در حالی که کاملا بیدار نیست، ناآگاهانه دست به رفتارهای جنسی بزند. بیشتر رفتارهای خواب آلودگی جنسی به عنوان برانگیختگی های گیج کننده طبقه بندی می شوند. در طول یک برانگیختگی گیج کننده، به نظر می رسد فردی که می خوابد بیدار است، اما به محیط خود واکنش نشان نمی دهد یا تخت خود را ترک نمی کند. اگر آنها رختخواب را ترک کنند، مشکل به عنوان راه رفتن در خواب طبقه بندی می شود.
هم برانگیختگی های گیج کننده و هم اپیزودهای راه رفتن در خواب زمانی اتفاق می افتند که فرد فقط تا حدی از خواب عمیق بیدار شود که به آن خواب موج آهسته یا مرحله 3 نیز می گویند. افرادی که در مرحله 3 خواب هستند به سختی بیدار می شوند، به همین دلیل است که بسیاری از پاراسومنیاها در این مرحله رخ می دهند. برانگیختگی های گیج کننده، از جمله قسمت هایی از سکسومنیا، معمولاً کمتر از 15 دقیقه طول می کشد. اکثر افراد مبتلا به سکسومنیا در لحظه از اعمال خود آگاه نیستند و بعد از بیدار شدن از خواب حادثه را به خاطر نمی آورند.
علائم سکسومنیا در بین افراد مبتلا متفاوت است. افرادی که خواب آلودگی جنسی را تجربه می کنند ممکن است در هنگام نیمه خواب ناآگاهانه رفتارهای جنسی خاصی انجام دهند، از جمله:
از آنجایی که فرد مبتلا به این اختلال ناآگاهانه دست به این رفتارها می زند، ممکن است به طور نامناسب یا بدون کسب رضایت، پیشبرد جنسی را به فرد دیگری تحمیل کند. افرادی که دوره سکسومنیا را تجربه می کنند نمی توانند افراد دیگر را بشناسند و وقتی کاملاً از خواب بیدار می شوند، اعمالشان را بخاطر نمی آورند.
متخصصان کاملاً مطمئن نیستند که چه چیزی باعث ایجاد خواب جنسی میشود. به نظر می رسد سکسومنیا در مردان شایع تر است و ممکن است یک جزء ژنتیکی داشته باشد. بسیاری بر این باورند که ترکیبی از عوامل می تواند منجر به سکسومنیا و سایر پاراسومنیا شود.
رابطه جنسی ممکن است با اختلال خواب دیگری به نام آپنه تنفسی خواب (OSA) مرتبط باشد. OSA زمانی اتفاق می افتد که راه هوایی فرد هنگام خواب مسدود می شود و باعث می شود تنفس برای دوره های کوتاهی متوقف شود. افراد مبتلا به OSA زمانی که بعد از مکث دوباره شروع به تنفس می کنند، برانگیختگی کوتاهی را تجربه می کنند که ممکن است باعث تحریک گیج کننده شود. افرادی که هم OSA و هم رابطه جنسی در خواب دارند ممکن است متوجه شوند که درمان OSA به کاهش یا توقف رفتارهای مرتبط با خواب آلودگی جنسی کمک می کند.
در افرادی که مستعد تجربه خواب جنسی هستند، برخی از عوامل فیزیکی و محیطی می توانند باعث ایجاد این دوره شوند یا علائم را بدتر کنند، مانند: استرس عاطفی، کم خوابی، قاعدگی، پر بودن مثانه، تب، داروهای خاص. بخش مهمی از مدیریت خواب آلودگی جنسی برای بسیاری از افراد، آگاهی از عوامل محرک و اجتناب از آنها در صورت امکان است.
پزشکان معمولاً با بررسی سابقه پزشکی شما و در صورت لزوم انجام تست خواب، اختلال رابطه جنسی در خواب را تشخیص می دهند. ممکن است صحبت کردن درباره علائم خود با یک پزشک شرم آور یا ناراحت کننده باشد. با این حال، مهم است که با پزشک خود صحبت کنید تا بتواند یک برنامه درمانی مناسب ایجاد کند. پزشک ممکن است از شما بپرسد که هر چند وقت یک بار دوره های شما رخ می دهد، زمانی که علائم را تجربه کرده اید، آیا علائم دیگر اختلالات خواب را تجربه کرده اید یا خیر.
آنها همچنین ممکن است بپرسند که آیا سابقه خانوادگی پاراسومنیا، مانند راه رفتن در خواب دارید یا خیر. از آنجایی که به خاطر سپردن جزئیات یک قسمت ممکن است سخت باشد، ممکن است شریک رختخواب شما به ارائه اطلاعات کمک کند. همچنین نگه داشتن یک دفترچه از تجربیات و علائم خود ممکن است مفید باشد.
اگر پزشک مشکوک باشد که علاوه بر خواب آلودگی جنسی، اختلال خواب دیگری نیز دارید، مانند آپنه خواب، ممکن است پلی سومنوگرافی (PSG) را توصیه کند. همچنین PSG شامل جمع آوری چندین اندازه گیری از عملکردهای فیزیکی در هنگام خواب است. مطالعات خواب معمولاً در طول شب در یک مرکز خواب انجام می شود. در طول PSG، یک تکنسین الکترودها را به پوست شما متصل می کند. و هنگام خواب، دستگاه ها این موارد را اندازه گیری می کنند:
هنگامی که PSG کامل شد، یک متخصص نتایج را بررسی می کند و با شما و پزشک تان برای ایجاد یک برنامه درمانی همکاری می کند.
برنامه های درمانی برای سکسومنیا معمولاً به آنچه که باعث این بیماری می شود بستگی دارد. پزشک همچنین هرگونه اختلال خواب و سابقه پزشکی دیگر را در تهیه برنامه درمانی در نظر می گیرد. گاهی اوقات، علائم سکسومنیا پس از شروع درمان یک اختلال خواب دیگر بهبود می یابد. در مواقع دیگر، پرداختن به درمان استرس و اضطراب ممکن است برای جلوگیری از اپیزودهای خواب آلودگی جنسی کافی باشد. از محرک ها اجتناب کنید. اگر خواب آلودگی جنسی را تجربه می کنید، با درمانگر خود کار کنید تا بفهمید چه چیزی باعث ایجاد این دوره ها می شود و تمام تلاش خود را برای جلوگیری از این موارد انجام دهید. برخی تغییرات در خانه، برنامه یا شیوه زندگی شما ممکن است کمک کننده باشد.
برخی از افراد مبتلا به سکسومنیا در خواب نیز راه می روند. اگر دوره هایی از راه رفتن در خواب و خوابآلودگی جنسی را تجربه می کنید، قبل از خواب پنجره ها و درها را قفل کنید و وسایل بالقوه خطرناک را از اتاق خواب خود بردارید. صحبت در مورد سکسومنیا می تواند دشوار باشد. با این حال، مهم است که به طور آشکار در مورد این اختلال با هر هم خانه و شریک زندگیصحبت کنید. به آنها اطمینان دهید که رفتارهای شما غیرارادی است و در حین انجام یک قسمت از اعمال خود آگاه نیستید.
اگر شریک زندگی شما این شرایط را درک کند، ممکن است در هنگام داشتن یک اپیزود کمتر متعجب شود یا بترسد. آنها همچنین ممکن است بتوانند به نظارت بر اقدامات شما کمک کنند، بنابراین اطلاعات بیشتری برای به اشتراک گذاشتن با درمانگر و روانشناس خود خواهید داشت. به طور منظم با روانپزشک خود در ارتباط باشید. به آنها اطلاع دهید که آیا علائم شما تغییر کرده یا بدتر می شود یا اگر فکر می کنید یک دارو ممکن است باعث ایجاد خواب جنسی شما شود. اگر برنامه درمانی فعلی شما کارساز نبود، آنها می توانند راه بهتری برای کمک به مدیریت علائم خود پیدا کنند.
منبع: sleepdoctor.com
لطفا جهت مشاوره با شماره های زیر تماس بفرمایید:
کلیه حقوق این سایت متعلق به مرکز مشاوره اینجامکث می باشد.